201710.17
Off
0

Przywracanie terminów w sprawach własności przemysłowej

Postępowania prowadzone na podstawie prawa własności przemysłowej wymagają od ich uczestników składania pism czy wniosków.

Co jednak, jeśli zobowiązany do czynności uczestnik postępowania nie wykona swojego zobowiązania w terminie? Czy jest możliwe przywrócenie terminu do dokonania czynności? A jeśli tak, to na jakich zasadach?

Przywrócenie terminu nie zawsze możliwe

Ustawa prawo własności przemysłowej zawiera wytyczne, jak należy rozpatrywać uchybienia terminowi do dokonania czynności prawnej przez stronę postępowania.

Sposób przywrócenia terminu wskazuje art. 243 p.w.p. Jak wskazuje przepis, Urząd Patentowy może przywrócić termin na wniosek złożony przez stronę zobowiązaną do dokonania czynności.

Po pierwsze jednak, ustawa nie może zakazywać Urzędowi przywrócenia terminu. Po drugie, strona wnioskująca o przywrócenie terminu, jest zobowiązana uprawdopodobnić, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Po trzecie zaś, strona wraz ze złożeniem wniosku jest zobowiązana dokonać czynności, w stosunku do której wnosi o przywrócenie terminu.

Brak winy występuje wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie usunąć przeszkody przy użyciu środków normalnie dostępnych, bez narażenia życia i zdrowia swojego i innych (VI SA/Wa 1671/07).

Jaki jest termin na złożenie wniosku przez stronę?

W przypadku znaków towarowych, wniosek o przywrócenie terminu składa się w terminie sześciu miesięcy od dnia, w którym upłynął termin do dokonania określonej czynności (art. 242 ust. 2 pkt 1 p.w.p.).

Natomiast w przypadku m.in. wynalazków, dodatkowych praw ochronnych, wzorów użytkowych czy przemysłowych (art. 242 ust. 2 pkt 2 p.w.p.), termin ten wynosi dwa miesiące od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Nie później jednak, niż sześć miesięcy od dnia, w którym upłynął termin do dokonania określonej czynności.

Co kluczowe, powyższe terminy nie mogą zostać przywrócone.

Podsumowanie

Na zakończenie chciałbym przytoczyć wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 września 2005 r. (VI SA/Wa 5/05). Sąd stwierdził, że art. 243 p.w.p. nie określa formy rozstrzygnięcia w sprawie przywrócenia terminu. Odpowiednie stosowanie znajdują tutaj przepisy postępowania administracyjnego, i w rezultacie rozstrzygnięcie wniosku o przywrócenie terminu następuje w formie postanowienia.

Podobne wpisy / similar posts:
Opracowanie cudzego utworu a naruszenie praw autor... W prawie autorskim istnieje możliwość opracowania oryginalnego utworu. W jakim zakresie można jednak opracować cudzy utwór? Czy nie jest to naruszenie...
Twórca utworu? Tylko osoba fizyczna! O twórcach, ich problemach oraz uprawnieniach i zobowiązaniach wynikających z prawa autorskiego pisałem już w swoich artykułach wielokrotnie. Dlate...
NSA o kryteriach oceny podobieństwa znaków towarow... Znak towarowy jest oznaczeniem, które da się przedstawić w sposób graficzny. Umożliwia odróżnienie towarów produkowanych przez różne, niezależne od si...
Wspólny znak towarowy a znak towarowy gwarancyjny Organizacja posiadająca osobowość prawną, powołana do reprezentowania interesów przedsiębiorców, może uzyskać prawo ochronne na znak towarowy przeznac...