201804.11
Off
0

Sąd Najwyższy w interesie twórców!

W jednej z najnowszych uchwał – z 15 marca 2018 r. – Sąd Najwyższy wypowiedział się w kwestii art. 70 pr.aut. (sygn. akt III CZP 105/17) oraz zasad repartycji tworzonych przez organizacje zbiorowego zarządzania.

Zgodnie ze wskazanym artykułem, domniemywa się, że producent utworu audiowizualnego nabywa na mocy umowy o stworzenie utworu albo umowy o wykorzystanie już istniejącego utworu wyłączne prawa majątkowe do eksploatacji tych utworów w ramach utworu audiowizualnego jako całości (art. 70 ust. 1 pr.aut.).

Prawo twórcy do wynagrodzenia

Przedmiotem uchwały Sądu Najwyższego był ustęp 2 tego artykułu. Określa on i wskazuje do czego – w zakresie wynagrodzenia – są uprawnieni współtwórcy utworu audiowizualnego oraz artyści wykonawcy. A zatem, uprawnieni są oni do:

  1. wynagrodzenia proporcjonalnego do wpływów z tytułu wyświetlania utworu audiowizualnego w kinach,
  2. stosownego wynagrodzenia z tytułu najmu egzemplarzy utworów audiowizualnych i ich publicznego odtwarzania,
  3. stosownego wynagrodzenia z tytułu nadawania utworu w telewizji lub poprzez inne środki publicznego udostępniania utworów,
  4. stosownego wynagrodzenia z tytułu reprodukowania utworu audiowizualnego na egzemplarzu przeznaczonym do własnego użytku osobistego.

Zasady repartycji

W ramach swojej działalności, organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi tworzą regulaminy repartycji wynagrodzeń. Jest to dokument, który ustala zasady i warunki wypłacania twórcom należnego im wynagrodzenia.

Przykładowo, w swoim regulaminie ZAiKS (Związek Autorów i Kompozytorów Scenicznych) wskazuje, że: „Wynagrodzenia autorskie, inkasowane przez ZAiKS bądź bezpośrednio, bądź za pośrednictwem organizacji, z którymi zostały zawarte umowy o wzajemnej reprezentacji, podlegają podziałowi pomiędzy uprawnionych na podstawie zasad zawartych w niniejszym regulaminie”.

„Podziałowi podlegają wynagrodzenia autorskie za wykorzystanie utworów, które zostały zgłoszone w sposób prawidłowy (§12 niniejszego regulaminu) oraz zawarte w wykazach programowych prawidłowo sporządzonych i sprawdzonych pod tym względem przez ZAiKS lub utwory, o których wykorzystaniu ZAiKS powziął wiadomość na podstawie udokumentowanych informacji.” – § 3 Regulaminu repartycji wynagrodzeń autorskich ZAiKS

Stanowisko Sądu Najwyższego

Sąd Najwyższy w uchwale z 15 marca 2018 r. stwierdził, że twórca danego rodzaju utworu audiowizualnego może dochodzić od właściwej organizacji zbiorowego zarządzania zapłaty wynagrodzenia przewidzianego w art. 70 ust. 21 pkt 3 pr.aut. także wtedy, gdy przyjęte uchwałą tej organizacji zasady repartycji nie przewidują wynagrodzenia za ten rodzaj utworów audiowizualnych.

Podsumowanie

Sąd Najwyższy stanął na słusznym stanowisku, że akt wewnętrzny organizacji zbiorowego zarządzania nie może stać ponad ustawą i w tym zakresie pozbawiać twórcę uprawnień, nabytych wprost z mocy ustawy.

Podobne wpisy / similar posts:
Odsprzedaż dzieł sztuki – Droit de suite Poza granicami naszego kraju roczne obroty na rynku sztuki sięgają miliardów dolarów. W Polsce w 2015 roku było to 115 mln zł. Porównanie wydaje się z...
Paserstwo w zakresie praw autorskich Większości z nas paserstwo kojarzy się z kradzionymi samochodami czy dziełami sztuki. Podlega więc pod sankcje wynikające z kodeksu karnego. Mało kto ...
Autorskie prawa osobiste reżysera Dzieło audiowizualne, jakim jest film, ma charakter utworu współautorskiego. Nie składa się on jednak z pomniejszych utworów wkładowych, a stanowi jed...
Nieużywanie znaku towarowego powoduje wygaśnięcie ... Prawo ochronne na znak towarowy nie jest dane uprawnionemu na zawsze. Istnieje szereg przesłanek, po których spełnieniu uzyskane prawo może wygasnąć. ...