Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, organ administracji architektoniczno-budowlanej zobowiązany jest dokonać sprawdzenia szeregu dokumentów (art. 35 ust. 1 p.b.).

W wyroku z 13 listopada 2019 r. (sygn. akt. II SA/Gd 368/19) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przypomniał, że celem tej regulacji jest kompleksowe sprawdzenie projektu budowlanego w fazie wyjaśniającej postępowania administracyjnego o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego.

Zdaniem Sądu, z treści art. 35 ust. 1 p.b. wynika, że podstawowym obowiązkiem organu jest zbadanie zgodności rozwiązań zaproponowanych w projekcie budowlanym z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku jego braku.

„Analiza ta ma znaczenie fundamentalne, bowiem to te dokumenty określają w sposób wiążący m.in.:

  • przeznaczenie,
  • parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym linie zabudowy,
  • gabaryty obiektów i wskaźniki intensywności zabudowy i inne,

jak też kształtują sposób wykonywania prawa własności nieruchomości.” (II SA/Gd 368/19)

Ustalenia organu oraz ich skutki

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku podkreślił, że negatywny wynik ustaleń organu, co do zgodności projektu budowlanego z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy przekreśla możliwość wydania pozytywnej decyzji o pozwoleniu na budowę

„Zaaprobowanie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę, w sytuacji, gdy projekt ten jest niezgodny z ustaleniami miejscowego planu może stanowić rażące naruszenie prawa.” (II SA/Gd 368/19)

Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji

Rażące naruszenie prawa, o którym w wydanym orzeczeniu wspomniał Sąd, opisane jest art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego.

Jak stanowi § 1 przepisu, organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.

Warto zwrócić także uwagę, że organ nie tyle może stwierdzić nieważność takiej decyzji, co ma taki obowiązek. Przepis wprost mówi o „stwierdzeniu nieważności”.

Autor artykułu

Marcin Szołajski

Radca prawny

Specjalista z zakresu Prawa zamówień publicznych, Prawa własności intelektualnej oraz z zakresu Sukcesji w firmach Rodzinnych. Doradza Wykonawcom składającym oferty w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego oraz reprezentuje Wykonawców w postępowaniach przed Krajową Izbą Odwoławczą. Wspiera Twórców i Nabywców praw autorskich w procesie prawidłowego przenoszenia praw do utworów i udzielania stosownych licencji. Przeprowadza skuteczne procedury Sukcesji w firmach Rodzinnych. Czytaj więcej

Czy spółki komandytowe czeka rewolucja?

Zwycięstwo Frankowiczów z PeKaO SA (umowa Banku BPH z siedzibą w Krakowie)!

Santander Bank znów przegrywa z Frankowiczami!