Wyrok Sądu Najwyższego o odsetkach

Wyrok Sądu Najwyższego z 6 sierpnia 2026 roku o odsetkach

Sąd Najwyższy w wyroku z 6 sierpnia 2026 roku o sygn. akt II CSKP 59/24 odniósł się do istotnej dla spraw umów kredytowych kwestii sposobu wyrażenie przez konsumenta woli powołania się na abuzywność postanowień umownych oraz związanych z tym odsetek ustawowych za opóźnienie.

Sąd Najwyższy uchylił w zaskarżonej części wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie i oddalił apelację banku w tym zakresie.

Sprawa dotyczyła w szczególności prawa kredytobiorców do odsetek za opóźnienie.

Sąd Apelacyjny w Warszawie ograniczył wcześniejszym rozstrzygnięciem zakres, za jaki bank miał zapłacić odsetki.

Wola konsumenta może być wyrażona bezsłownie.

Szczególne znaczenie ma wskazanie SN dotyczące formy, w jakiej konsument może zakomunikować, że nie chce być związany niedozwolonym postanowieniem umownym.

Zgodnie z sentencją wyroku, konsument może wyrazić taką wolę przez każde zachowanie, które ujawnia ją w sposób dostateczny (art. 60 k.c.).

Nie jest zatem konieczne składanie sformalizowanego, odrębnego oświadczenia.

W praktyce wola konsumenta może wynikać z jego zachowania podejmowanego w celu realizacji uprawnień wynikających z abuzywności postanowień umowy.

Sąd Najwyższy wskazał za przykład wystosowanie do banku wezwania o zwrot kwot uiszczonych tytułem spłat rat kredytu, ale jednocześnie podkreślił, że nie jest to jedyna możliwa forma działania.

Istotne jest to, aby z konkretnego zachowania konsumenta wynikała w sposób dostateczny jego wola powołania się na niedozwolony charakter postanowień umownych.

Rozstrzygnięcie ma znaczenie przede wszystkim dla określenia momentu, od którego bank może pozostawać w opóźnieniu ze spełnieniem świadczenia należnego konsumentowi.

Jeżeli konsument skutecznie zakomunikuje bankowi swoje żądanie zwrotu świadczeń wynikających z abuzywności umowy, a bank nie spełni świadczenia w terminie, może powstać podstawa do żądania odsetek ustawowych za opóźnienie.

Podsumowanie

Wyrok SN z 6 sierpnia 2026 roku może mieć znaczenie dla wielu postępowań sądowych dotyczących kredytów, w których przedmiotem sporu jest nie tylko sam zwrot świadczeń spełnionych przez kredytobiorcę, ale także okres, za jaki należą się odsetki ustawowe za opóźnienie.

Orzeczenie to jednoznacznie potwierdza, że dla oceny skuteczności działania konsumenta nie można wymagać od niego szczególnej formy oświadczenia, jeżeli jego zachowanie w sposób dostateczny ujawnia wolę powołania się na abuzywność postanowień umowy.

Zapraszamy do kontaktu.