W połowie 2022 r. rząd zapewniał kredytobiorców złotówkowych, że dzięki zastąpieniu stawki WIBOR stawką WIRON raty kredytu wreszcie spadną.

Proces zastępowania WIBORu przez WIRON rozpoczął się już w styczniu 2023 r. i ma zakończyć się 1 stycznia 2025 r., kiedy banki zaprzestaną stosowania WIBORu.

Różnica między WIBOR a WIRON

Dla przypomnienia, WIBOR to wskaźnik referencyjny używany przez banki przy ustalaniu wysokości oprocentowania kredytów hipotecznych, ale także gotówkowych i innych.

WIRON natomiast to wskaźnik referencyjny oparty wyłącznie na transakcjach jednodniowych (dokładnie overnight) zawieranych między instytucjami finansowymi, a także między bankami.

Sprawa kwestionowania wskaźnika WIBOR została uznana za ryzyko systemowe, 28 marca 2023 r. przez Komisję Stabilności Finansowej w trybie nadzoru makro-ostrożnościowego.

Nowy wskaźnik WIRON aktualnie nie jest dużo niższy od dotychczasowych stawek.

WIRON wcale nie tak korzystny dla kredytobiorców

Z zapowiedzi rządowych wynikało, że od 1 stycznia 2023 r. zostanie narzucony obowiązek posługiwania się nową stawką, inną niż WIBOR, która jest znacząco korzystniejsza dla kredytobiorców. Dzięki zastąpieniu WIBOR niższym wskaźnikiem kredytobiorcy mieliby zaoszczędzić ok. 1 mld zł rocznie.

Tymczasem okazuje się, że WIRON 3M Stopa Składana, najbliższy odpowiednik stawki WIBOR 3M, wcale nie jest dużo niższy, a ostatnio wręcz rośnie.

W połowie sierpnia 2023 r. WIRON 3M wynosi 6,1 %, w porównaniu do WIBOR 3M, który jest na poziomie 6,7 %.

Złotówkowiczu działaj!

Zatem nadszedł czas na Złotówkowiczów, którzy czują się oszukani przez banki i rząd.

Kancelarie prawne zapowiadają nowe pozwy sądowe, tym razem w imieniu kredytobiorców złotowych kredytów hipotecznych o zmiennym oprocentowaniu. Dotyczy to przede wszystkim umów kredytowych zawierających klauzule podobne do tych, które już uznane zostały za niedozwolone przy sprawach frankowych.

Według kredytobiorców złotowych sposób ustalania wysokości wskaźnika WIBOR jest mało przejrzysty, zależny od banków, stwarza pole do manipulacji i tym samym może narażać klientów na szkodę oraz stanowić w rzeczywistości dodatkową ukrytą marżę.

Prawdopodobnie banki w przypadku kredytów złotówkowych nie wyjaśniły w sposób wystarczający, jak wyliczany jest WIBOR i w jaki sposób zmiana jego poziomu może wpłynąć na wysokość rat kredytowych.

Coraz więcej posiadaczy kredytów złotowych zaczyna analizować swoje umowy i decydować się na pozwanie banku do sądu.

Podsumowanie

Świadomy kredytobiorca złotówkowy powinien prawidłowo przygotować się do walki z bankiem na drodze sądowej zakończonej korzystnym wyrokiem stwierdzającym nieważność umowy kredytowej w zakresie stawki WIBOR.

Warto rozważyć złożenie pozwu już teraz, to niewątpliwie najskuteczniejsza oraz najpewniejsza droga do uwolnienia się od kredytu złotówkowego.

Od wygranej sprawy sądowej dzieli kredytobiorców złotówkowych zaledwie kilka kroków:

  1. zgromadzenie niezbędnej dokumentacji,
  2. dokonanie analizy prawnej umowy kredytu,
  3. zapoznanie się z kalkulacjami korzyści z unieważnienia Umowy kredytu,
  4. zapoznanie się z przygotowaną indywidualnie ofertą,
  5. wniesienie opłaty sądowej.

Kancelaria Szołajski Legal Group prowadzi sprawy o unieważnienie kredytów złotówkowych i chętnie pomaga konsumentom. Zapraszamy do kontaktu.

Autor artykułu

Marcin Szołajski

Radca prawny

Specjalista z zakresu Prawa zamówień publicznych, Prawa własności intelektualnej oraz z zakresu Sukcesji w firmach Rodzinnych. Doradza Wykonawcom składającym oferty w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego oraz reprezentuje Wykonawców w postępowaniach przed Krajową Izbą Odwoławczą. Reprezentuje konsumentów w sporach sądowych z instytucjami finansowymi (Bankami) w zakresie udzielonych kredytów „frankowych” oraz sprzedaży obligacji GetBack. Wspiera Twórców i Nabywców praw autorskich w procesie prawidłowego przenoszenia praw do utworów i udzielania stosownych licencji. Przeprowadza skuteczne procedury Sukcesji w firmach Rodzinnych. Czytaj więcej

Kolejna wygrana naszych Klientów z mBank

Pierwszy rok fundacji rodzinnej w Polsce

Nieudana reforma wskaźników referencyjnych