Już 26 listopada 2026 r. wyrok TSUE w sprawie C-607/25

Już 26 listopada 2026 r. wyrok TSUE w sprawie C-607/25

Sprawa C-607/25 rozpoznawana przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej może mieć istotne znaczenie dla ogromnej liczby polskich kredytobiorców posiadających kredyty hipoteczne oprocentowane w oparciu o wskaźnik WIBOR.

Tym razem przedmiotem oceny będzie to, czy polskie przepisy regulujące oprocentowanie kredytów hipotecznych zapewniają rzeczywistą równowagę stron w świetle unijnej dyrektywy 93/13, dotyczącej nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich.

Sprawa C-607/25 – czego dotyczy postępowanie?

Postępowanie przed TSUE zostało zainicjowane pytaniem Sądu Okręgowego w Krakowie sformułowanym w postanowieniu z dnia 28 lipca 2025 r. Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym wpłynął do Trybunału 15 września 2025 roku.

Stronami postępowania przed polskim Sądem są kredytobiorca i BNP Paribas Bank Polska S.A.

Spór dotyczy umowy kredytu hipotecznego zwartej w 2019 roku, w której oprocentowanie ustalono jako sumę wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M oraz marży banku. 

Wątpliwości krakowskiego sądu koncentrują się na przepisie art. 29 ust. 2 ustawy o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami, dotyczącym sposobu ustalania stopy procentowej oraz na przepisie art. 359 § 21 kodeksu cywilnego, dotyczącym odsetek maksymalnych.

Czy polskie przepisy zapewniają równowagę stron?

Sąd Okręgowy w Krakowie skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie, czy krajowa regulacja przewidująca ustalanie zmiennego oprocentowania jako sumy wskaźnika referencyjnego i marży zapewnia rzeczywistą równowagę stron umowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 dyrektywy 93/13 wobec tego, że polskie przepisy nie określają maksymalnych limitów wzrostu ani wskaźnika referencyjnego, ani marży banku, a jednocześnie przewidziany prawem maksymalny poziom oprocentowania również może ulegać zmianom.

Wątpliwości krakowskiego sądu

Sąd Okręgowy w Krakowie w uzasadnieniu pytania prejudycjalnego zwrócił uwagę na to, że kredytobiorca zawierający umowę na wiele lat nie jest w stanie oszacować, jak faktycznie będzie wyglądało jego zobowiązanie wobec banku, skoro nie wie, jaka jest maksymalna granica jego odpowiedzialności za zobowiązanie kredytowe.

Z uzasadnienia pytania prejudycjalnego polskiego Sądu wynika, że w jego ocenie przewidziana w kodeksie cywilnym instytucja odsetek maksymalnych nie zapewnia odpowiedniej ochrony konsumentów. Sąd zwrócił uwagę na to, że odsetki maksymalne mogą się zmieniać, a w latach 2019 – 2025 ich maksymalna wartość wyniosła nawet 20,5 %. Wobec tego, w ocenie Sądu przepisy krajowe nie gwarantują, że ryzyko związane ze zmiennym oprocentowaniem będzie odpowiednio rozłożone między bank a kredytobiorcę.

Rzeczywista równowaga kontraktowa

Bank, jako profesjonalny uczestnik rynku finansowego dysponuje wiedzą, narzędziami analitycznymi i doświadczeniem w ocenie ryzyka finansowego. Jego pozycja, jako strony umowy kredytu jest zdecydowanie mocniejsza niż konsumenta, na co również zwrócił uwagę Sąd Okręgowy w Krakowie w uzasadnieniu pytania do TSUE.

Trybunał 26 listopada 2026 r. wyjaśni, jakie znaczenie dla oceny nieuczciwego charakteru postanowień umownych ma sytuacja, w której kredytobiorca ponosi ryzyko wzrostu oprocentowania, podczas gdy obowiązujące przepisy nie przewidują z góry określonych, maksymalnych granic tego wzrostu.

Jakie znaczenie dla kredytobiorców może mieć wyrok w sprawie C-607/25?

Odpowiedź TSUE będzie istotna nie tylko dla konsumenta, którego sprawa jest rozpoznawana przez Sąd Okręgowy w Krakowie, ale będzie miała znaczenie również dla kredytobiorców, których sprawy są rozpoznawane w innych postępowaniach. Orzeczenia TSUE wydawane w trybie prejudycjalnym służą bowiem wykładni prawa UE, a sądy krajowe powinny uwzględniać tę wykładnię przy rozstrzyganiu wszystkich spraw, w których występują analogiczne problemy prawne.

TSUE wydał już jeden wyrok dotyczący kredytów złotówkowych – 12 lutego 2026 r. w sprawie o sygn. akt C-471/24, w którym potwierdził, że polskie sądy mogą badać klauzulę zmiennego oprocentowania opartego na WIBOR. Pytania prejudycjalne w tej sprawie dotyczyły umowy kredytu z 2019 r. -zawartej po wejściu w życie rozporządzenia BMR, regulującego wskaźniki referencyjne takie jak WIBOR. W TSUE czeka na rozpoznanie kilka spraw dotyczących umów złotówkowych zawartych przed wejściem w życie wspomnianego rozporządzenia.

Spodziewamy się, że 26 listopada 2026 r. TSUE wyda korzystne orzeczenie w sprawie C-607/25, które wzmocni pozycję konsumentów i dostarczy im kolejne argumenty w sporach z bankami.

Masz kredyt hipoteczny oparty na wskaźniku WIBOR i zastanawiasz się, czy są podstawy do formułowania roszczeń wobec banku? Skontaktuj się z Kancelarią Szolajski Legal Group!

Nasi prawnicy przeanalizują Twoją umowę kredytową, ocenią potencjalne możliwości dochodzenia roszczeń oraz wyjaśnią, jakie kroki prawne możesz podjąć w swojej sprawie.

Nie czekaj na ostateczne rozstrzygnięcia TSUE – już teraz warto zweryfikować swoją umowę i poznać przysługujące Ci prawa. Zapraszamy do kontaktu!



Kolejna wygrana Frankowiczów

Kolejna wygrana Frankowiczów

8 grudnia 2025 roku Sąd Okręgowy w Koninie I Wydział Cywilny wydał korzystny dla Frankowiczów wyrok w sprawie przeciwko Bankowi BPH S.A. z siedzibą w Gdańsku (sygn. akt I C 41/25). 

To kolejny sukces Klientów Kancelarii Szołajski Legal Group w sporze dotyczącym kredytu hipotecznego indeksowanego kursem franka szwajcarskiego. Co szczególnie istotne, Sąd Okręgowy rozpoznał sprawę w rekordowo krótkim czasie – od wpływu pozwu do Sądu do wydania wyroku minęło zaledwie 11 miesięcy!!!

Sprawa potwierdza, że nawet po całkowitej spłacie kredytu frankowego kredytobiorcy nadal mogą dochodzić swoich roszczeń przed sądem.

Kredyt frankowy – najważniejsze informacje o sprawie

Nasi Klienci zawarli umowę kredytu hipotecznego z GE Money Bankiem Spółką Akcyjną z siedzibą w Gdańsku w grudniu 2007 roku, na następujących warunkach:

  • Kwota kredytu: 204.859,90 PLN
  • Okres kredytowania: 360 miesięcy
  • Waluta indeksacji: CHF

Jak przebiegało postępowanie sądowe?

Pozew w sprawie został wysłany do Sądu 3 stycznia 2025 roku, następnie Bank przedstawił odpowiedź na pozew 12 marca 2025 roku. W imieniu Klientów złożyliśmy replikę na odpowiedź na pozew 13 maja 2025 roku.

W sprawie odbyły się dwie rozprawy: 6 października 2025 roku i 13 listopada 2025 roku. Podczas pierwszej rozprawy Sąd przesłuchał naszych Klientów. W czasie drugiej rozprawy Sąd wysłuchał stanowisk końcowych stron.

Warto podkreślić, że Klienci na stałe mieszkają za granicą. Wyznaczenie posiedzenia w formie zdalnej umożliwiło im udział w rozprawie bez konieczności przyjazdu do Sądu. 

Wyrok został wydany 8 grudnia 2025 roku. 

Jak orzekł Sąd Okręgowy w Koninie?

Sąd ustalił przesłankowo nieważność umowy kredytu zawartej z GE Money Bankiem S.A., potwierdzając tym samym, że zawierała ona postanowienia niezgodne z prawem. 

Sąd zasądził na rzecz Frankowiczów kwoty 128.058,34 PLN oraz 71.250,77 CHF, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 7 maja 2024 roku do dnia zapłaty.

Ponadto Sąd zasądził od Banku na rzecz Frankowiczów 4.812,19 PLN tytułem zwrotu kosztów procesu, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Czy można dochodzić roszczeń po spłacie kredytu?

Całkowita spłata kredytu frankowego nie oznacza automatycznej utraty możliwości dochodzenia roszczeń związanych z umową, która zawierała postanowienia niezgodne z prawem. 

Frankowicze, którzy spłacili w całości kredyt, po wygranej w sądzie, mogą przy finalnym rozliczeniu z bankiem uzyskać zwrot nadpłaty ponad udostępniony im kapitał. Ponadto, sądy zasądzają na rzecz kredytobiorców odsetki ustawowe za opóźnienie wynikające z wysyłanych do banków wezwań przedsądowych.

Podsumowanie

Nawet jeżeli spłaciłeś już kredyt waloryzowany kursem waluty obcej wciąż warto poddać umowę analizie prawnej w celu weryfikacji, czy istnieją podstawy do dochodzenia roszczeń wobec banku.

Kancelaria Szołajski Legal Group specjalizuje się w prowadzeniu spraw dotyczących kredytów frankowych i wspiera konsumentów w dochodzeniu należnych im praw przed sądami.

Jeśli zawarłeś umowę kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem CHF i rozważasz wystąpienie przeciwko bankowi na drogę sądową, warto odpowiednio się do tego przygotować.

Od czego zacząć?

  1. Zbierz całą dokumentację dotyczącą kredytu, w szczególności umowę kredytu i ewentualne aneksy.
  2. Przygotuj historię spłat kredytu i historię zmiany oprocentowania.
  3. Skonsultuj swoją sytuację z profesjonalnym pełnomocnikiem, który oceni możliwości dochodzenia roszczeń.

Pamiętaj, że całkowita spłata kredytu frankowego ani zamieszkiwanie za granicą nie wykluczają możliwości dochodzenia swoich praw przed polskim sądem.

Dowiedz się więcej na www.frankowiczudzialaj.pl

Zapraszamy do kontaktu!

Firmy rodzinne z planem na przyszłość

Firmy rodzinne z planem na przyszłość. Fundacja rodzinna jako fundament wielopokoleniowego biznesu.

Polskie firmy rodzinne stanowią jeden z najważniejszych filarów krajowej przedsiębiorczości. To właśnie na ich aktywności, determinacji i odwadze właścicieli budowana była znaczna część gospodarczej transformacji Polski ostatnich 30 lat. Powstawały z pomysłu, pasji, ciężkiej pracy, często z niewielkiego kapitału początkowego. Dziś wiele z nich to nowoczesne, konkurencyjne przedsiębiorstwa, które z powodzeniem rywalizują z zagranicznymi podmiotami, nie tylko na rynku krajowym, ale również międzynarodowym.

Jednak po trzech dekadach intensywnego rozwoju polska przedsiębiorczość rodzinna wchodzi w nowy, niezwykle istotny etap. Obok dalszego wzrostu, inwestycji i ekspansji rynkowej coraz większego znaczenia nabiera pytanie: jak zapewnić firmie trwałość, stabilność i możliwość funkcjonowania przez kolejne pokolenia?

Przyszłość polskich firm rodzinnych wymaga nie tylko dobrego pomysłu na biznes, ale przede wszystkim świadomego planowania sukcesji i profesjonalnego zarządzania majątkiem rodzinnym.

Za sukcesem firmy rodzinnej zawsze stoją ludzie

Sukces przedsiębiorstwa rodzinnego nie jest wyłącznie wynikiem zgormadzonego kapitału, odpowiedniej strategii czy sprawnego zarządzania. 

Dla wielu przedsiębiorców firma jest częścią ich tożsamości, spełnieniem życiowych ambicji i materialnym świadectwem wieloletniego wysiłku. To również pomysł na życie oraz chęć pozostawienia po sobie trwałego śladu.

Właściciele firm rodzinnych są często osobami pełnymi pasji, odwagi i determinacji. To oni podejmowali ryzyko, tworzyli miejsca pracy, inwestowali w rozwój i budowali pozycję swoich przedsiębiorstw. Dzisiaj coraz częściej dostrzegają jednak, że odpowiedzialność za firmę nie kończy się na osiągnięciu sukcesu biznesowego. Obejmuje również przygotowanie jej na czas, w którym stery przejmie kolejne pokolenie.

Sukcesja to wyzwanie

Wielu polskich przedsiębiorców, którzy zaczynali działalność w pierwszych latach transformacji ustrojowej, osiągnęło już wiek, w którym naturalnym i koniecznym krokiem staje się zaplanowanie przyszłości przedsiębiorstwa.

Sukcesja nie jest jednorazowym wydarzeniem ani wyłącznie formalnym przekazaniem udziałów czy własności. To długotrwały proces wymagający przemyślanych decyzji prawnych, podatkowych, organizacyjnych i rodzinnych.

Największym wyzwaniem jest znalezienie rozwiązania, które pozwoli pogodzić interesy założycieli, przyszłych pokoleń, przedsiębiorstwa oraz wszystkich osób związanych z jego funkcjonowaniem

Nie każda rodzina ma taką samą wizję przyszłości. Nie zawsze wszyscy następcy chcą aktywnie uczestniczyć w prowadzeniu biznesu.

Część z nich wiąże swoją przyszłość z innymi zawodami, część ma odmienny pomysł na dalszy rozwój przedsiębiorstwa. W takich okolicznościach szczególnie ważne staje się oddzielenie własności majątku od bieżącego zarządzania firmą.

Właśnie dlatego coraz większego znaczenia nabiera profesjonalizacja zarządzania majątkiem rodzinnym oraz poszukiwanie rozwiązań, które pozwolą zachować dorobek założycieli, a jednocześnie zapewnią kolejnym pokoleniom możliwość korzystania z jego efektów.

Fundacja rodzinna – nowy rozdział w historii polskiej przedsiębiorczości

Istotną zmianę w możliwościach planowania sukcesji przyniosło wejście w życie 22 maja 2023 roku ustawy o fundacji rodzinnej. Polska dołączyła tym samym do państw, które oferują przedsiębiorcom instrument prawny umożliwiający długoterminowe prowadzenie, ochronę i zarządzanie majątkiem rodzinnym.

Fundacja rodzinna odpowiada na potrzebę uporządkowania relacji pomiędzy majątkiem, rodziną i przedsiębiorstwem. Pozwala fundatorowi określić zasady zarządzania wniesionym majątkiem, wskazać beneficjentów, ustalić reguły wypłaty świadczeń oraz stworzyć ramy funkcjonowania rodzinnego kapitału w perspektywie wielu pokoleń. Jej szczególna wartość polega na możliwości oddzielenia kwestii własności i korzyści ekonomicznych od codziennego prowadzenia działalności operacyjnej.

Dzięki temu następcy nie muszą automatycznie stawać się menagerami przedsiębiorstwa, aby uczestniczyć w korzyściach wynikających z rodzinnego majątku. Firma może być zarządzana przez profesjonalną kadrę, a rodzina zachować możliwość realizowania długoterminowej wizji fundatora.

Fundacja rodzinna nie jest oczywiście rozwiązaniem uniwersalnym ani automatyczną gwarancją sukcesu sukcesyjnego. Wymaga odpowiedniego przygotowania, przemyślanego statutu, właściwego określenia celów oraz świadomego podejścia do zasad zarządzania i nadzoru. Jej skuteczność zależy przede wszystkim od tego, czy zostanie dopasowana do rzeczywistych potrzeb konkretnej rodziny i przedsiębiorstwa.

Przedsiębiorcy dostrzegają potencjał nowego rozwiązania

Skala zainteresowania fundacjami rodzinnymi pokazuje, że polscy przedsiębiorcy coraz poważniej podchodzą do kwestii sukcesji i ochrony rodzinnego majątku. 

Według rządowego przeglądu funkcjonowania ustawy, przyjętego we wrześniu 2026 roku, mowa jest o blisko 4000 zarejestrowanych fundacji rodzinnych oraz kilku tysiącach kolejnych podmiotów znajdujących się w organizacji.

Polscy przedsiębiorcy nie traktują fundacji rodzinnej wyłącznie jako nowinki prawnej. Coraz częściej postrzegają ją jako element długoterminowej strategii zarządzania majątkiem i planowania przyszłości rodziny.

Warto podkreślić, że zainteresowanie tym rozwiązaniem pojawia się już na stosunkowo wczesnym etapie rozwoju polskiej przedsiębiorczości rodzinnej.

W porównaniu z wielopokoleniowymi firmami działającymi od dziesięcioleci (a nawet stuleci) za granicą, polski rynek dopiero buduje doświadczenie związane z przekazywaniem biznesu kolejnym generacjom.

Od przedsiębiorstwa założyciela do majątku wielu pokoleń

Największą zmianą, jakiej wymaga współczesna przedsiębiorczość rodzinna, jest przejście od myślenia skoncentrowanego na osobie założyciela do troski o trwałość struktury rodzinnego biznesu. 

Przez pierwsze lata działalności przedsiębiorstwo często opiera się na osobistym zaangażowaniu właściciela. To on podejmuje najważniejsze decyzje, nadzoruje inwestycje, buduje relacje z kontrahentami o odpowiada za kierunek rozwoju.

Jednak model, który sprawdził się w pierwszym pokoleniu, nie zawsze będzie odpowiedni dla kolejnych. W perspektywie wielopokoleniowej konieczne stają się jasne zasady podejmowania decyzji, określenie kompetencji poszczególnych organów, profesjonalizacja nadzoru, transparentność finansowa oraz wypracowanie wspólnej wizji dotyczącej rodzinnego majątku.

Fundacja rodzinna może stać się jednym z fundamentów takiego modelu biznesu. Pozwala bowiem stworzyć strukturę, która nie jest uzależniona wyłącznie od obecności i aktywności jednego człowieka.

Polskie firmy rodzinne mają ambicje na kolejne pokolenia

Polskie firmy rodzinne udowodniły, że potrafią budować silne marki, rozwijać innowacyjne produkty oraz konkurować z zagranicznymi przedsiębiorstwami. Nie brakuje im ambicji, odwagi ani przedsiębiorczości.

Dzisiaj stoją jednak przed kolejnym wyzwaniem – umiejętnością przekazania wypracowanego dorobku w sposób odpowiedzialny, uporządkowany i bezpieczny dla przyszłych pokoleń.

Fundacja rodzinna może odegrać w tym procesie szczególną rolę. Nie zastąpi rodzinnego dialogu, wzajemnego zaufania, ani odpowiedzialnego zarządzania, ale może stworzyć ramy prawne i organizacyjne, dzięki którym te wartości będą mogły być realizowane w dłuższej perspektywie.

Bo firma rodzinna z prawdziwym planem na przyszłość to nie tylko przedsiębiorstwo, które odniosło sukces – to przedsiębiorstwo, które potrafi ten sukces przekazać dalej.

Kancelaria Szolajski Legal Group wspiera polskich przedsiębiorców rodzinnych w planowaniu przyszłości biznesu na kolejne pokolenia.

Zapraszamy do kontaktu.



Kolejna wygrana Frankowiczów z PKO BP S.A.!

Kolejna wygrana Frankowiczów z PKO BP S.A.!

3 grudnia 2025 roku Sąd Okręgowy w Warszawie, XXV Wydział Cywilny wydał korzystny dla naszych Klientów wyrok w sprawie przeciwko Powszechnej Kasie Oszczędności Bank Polski S.A. (sygn. akt XXV C 4374/20). To kolejny sukces Kancelarii Szolajski Legal Group w sporze dotyczącym kredytu hipotecznego denominowanego w CHF. 

Kredyt frankowy – najważniejsze informacje o sprawie

W maju 2007 roku Nasi Klienci zawarli umowę kredytu hipotecznego z Nordea Bank Polska Spółka Akcyjna z siedzibą w Gdyni, którego następcą prawnym jest Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski Spółka Akcyjna. Szczegółowe warunki umowy to:

  • Kwota kredytu: 211. 260,85 CHF
  • Okres kredytowania: 324 miesiące 
  • Waluta indeksacji: CHF
  • Status kredytu: zobowiązanie jest nadal spłacane

 

Jak przebiegało postępowanie sądowe?

Pozew w sprawie został złożony do Sądu 23 grudnia 2020 roku, następnie Bank przedstawił odpowiedź na pozew 15 listopada 2021 roku. 27 czerwca 2023 roku postępowanie sądowe zostało zawieszone.

Modyfikacja powództwa nastąpiła 4 lutego 2025 roku. W toku sprawy Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie złożonych przez obie strony dokumentów.

Przesłuchanie Frankowiczów i decyzja Sądu

Pierwsza rozprawa, wyznaczona na 5 lutego 2025 roku, została odroczona, następnie – 7 marca 2025 roku –złożono odpowiedź na modyfikację powództwa.

W dniu 5 listopada 2025 r. odbyła się rozprawa, podczas której Sąd przesłuchał Naszych Klientów w zakresie okoliczności zawarcia umowy kredytowej. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd odroczył ogłoszenie wyroku. W sprawie nie powołano biegłego ani świadków.

Istotną okolicznością w tej sprawie była również zmiana sytuacji osobistej i majątkowej kredytobiorców. W chwili zawierania umowy kredytu Frankowicze pozostawali w związku małżeńskim, natomiast w trakcie trwania postępowania doszło do ich rozwodu, a między nimi obowiązywał już ustrój rozdzielności majątkowej. 3 grudnia 2025 roku Sąd Okręgowy w Warszawie wydał wyrok o sygn. akt XXV C 4374/20.

Jak orzekł Sąd Okręgowy w Warszawie?

Wyrok okazał się korzystny dla Naszych Klientów. Sąd ustalił nieważność umowy kredytowej zawartej z Nordea Bank Polska S.A i zasądził – na rzecz Frankowicza – kwoty 88.835,76 PLN oraz 62.658,05 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 20 lutego 2025 roku do dnia zapłaty oraz –  na rzecz Frankowiczki – kwoty 88.835,76 PLN z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 25 lipca 2020 roku oraz 62.658,05 CHF z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 38.609,10 CHF od dnia 25 lipca 2020 roku do dnia zapłaty, jak również od kwoty 24.048,95 CHF od dnia 20 lutego 2025 roku do dnia zapłaty.

Ponadto Sąd zasądził od Banku na rzecz Frankowiczów kwoty po 5.908,50 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Podsumowanie

Postępowania dotyczące kredytów frankowych wymagają szczegółowej analizy dokumentacji oraz odpowiedniego przygotowania argumentacji prawnej.

Kancelaria Szolajski Legal Group prowadzi sprawy kredytów frankowych i  chętnie pomaga konsumentom dochodzić swoich praw i wygrywać z bankami. 

Jeśli zawarłeś umowę kredytu hipotecznego indeksowanego lub denominowanego i rozważasz dochodzenie swoich praw na drodze sądowej, warto odpowiednio się przygotować do podjęcia dalszych kroków..

Pierwszym krokiem jest zgromadzenie dokumentacji kredytowej oraz konsultacja z profesjonalnym pełnomocnikiem, który pomoże ocenić Twoją sytuację i możliwe rozwiązania prawne. Dowiedz się więcej na www.frankowiczudzialaj.pl 

Zapraszamy do kontaktu!




3 grudnia 2025 roku Sąd Okręgowy w Warszawie, XXV Wydział Cywilny wydał korzystny dla naszych Klientów wyrok w sprawie przeciwko Powszechnej Kasie Oszczędności Bank Polski S.A. (sygn. akt XXV C 4374/20). To kolejny sukces Kancelarii Szolajski Legal Group w sporze dotyczącym kredytu hipotecznego denominowanego w CHF. 

Kredyt frankowy – najważniejsze informacje o sprawie

W maju 2007 roku Nasi Klienci zawarli umowę kredytu hipotecznego z Nordea Bank Polska Spółka Akcyjna z siedzibą w Gdyni, którego następcą prawnym jest Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski Spółka Akcyjna. Szczegółowe warunki umowy to:

  • Kwota kredytu: 211. 260,85 CHF
  • Okres kredytowania: 324 miesiące 
  • Waluta indeksacji: CHF
  • Status kredytu: zobowiązanie jest nadal spłacane

 

Jak przebiegało postępowanie sądowe?

Pozew w sprawie został złożony do Sądu 23 grudnia 2020 roku, następnie Bank przedstawił odpowiedź na pozew 15 listopada 2021 roku. 27 czerwca 2023 roku postępowanie sądowe zostało zawieszone.

Modyfikacja powództwa nastąpiła 4 lutego 2025 roku. W toku sprawy Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie złożonych przez obie strony dokumentów.

Przesłuchanie Frankowiczów i decyzja Sądu

Pierwsza rozprawa, wyznaczona na 5 lutego 2025 roku, została odroczona, następnie – 7 marca 2025 roku –złożono odpowiedź na modyfikację powództwa.

W dniu 5 listopada 2025 r. odbyła się rozprawa, podczas której Sąd przesłuchał Naszych Klientów w zakresie okoliczności zawarcia umowy kredytowej. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd odroczył ogłoszenie wyroku. W sprawie nie powołano biegłego ani świadków.

Istotną okolicznością w tej sprawie była również zmiana sytuacji osobistej i majątkowej kredytobiorców. W chwili zawierania umowy kredytu Frankowicze pozostawali w związku małżeńskim, natomiast w trakcie trwania postępowania doszło do ich rozwodu, a między nimi obowiązywał już ustrój rozdzielności majątkowej. 3 grudnia 2025 roku Sąd Okręgowy w Warszawie wydał wyrok o sygn. akt XXV C 4374/20.

Jak orzekł Sąd Okręgowy w Warszawie?

Wyrok okazał się korzystny dla Naszych Klientów. Sąd ustalił nieważność umowy kredytowej zawartej z Nordea Bank Polska S.A i zasądził – na rzecz Frankowicza – kwoty 88.835,76 PLN oraz 62.658,05 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 20 lutego 2025 roku do dnia zapłaty oraz –  na rzecz Frankowiczki – kwoty 88.835,76 PLN z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 25 lipca 2020 roku oraz 62.658,05 CHF z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 38.609,10 CHF od dnia 25 lipca 2020 roku do dnia zapłaty, jak również od kwoty 24.048,95 CHF od dnia 20 lutego 2025 roku do dnia zapłaty.

Ponadto Sąd zasądził od Banku na rzecz Frankowiczów kwoty po 5.908,50 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Podsumowanie

Postępowania dotyczące kredytów frankowych wymagają szczegółowej analizy dokumentacji oraz odpowiedniego przygotowania argumentacji prawnej.

Kancelaria Szolajski Legal Group prowadzi sprawy kredytów frankowych i  chętnie pomaga konsumentom dochodzić swoich praw i wygrywać z bankami. 

Jeśli zawarłeś umowę kredytu hipotecznego indeksowanego lub denominowanego i rozważasz dochodzenie swoich praw na drodze sądowej, warto odpowiednio się przygotować do podjęcia dalszych kroków..

Pierwszym krokiem jest zgromadzenie dokumentacji kredytowej oraz konsultacja z profesjonalnym pełnomocnikiem, który pomoże ocenić Twoją sytuację i możliwe rozwiązania prawne. Dowiedz się więcej na www.frankowiczudzialaj.pl 

Zapraszamy do kontaktu!



Wyrok Sądu Rejonowego w Gdańsku

Wyrok Sądu Rejonowego w Gdańsku w sprawie WIBOR dotyczący przedsiębiorcy.

Wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku w sprawie o sygn. akt IV GC 267/24 może mieć istotne znaczenie dla przedsiębiorców, którzy zawarli umowy leasingu ze zmiennym oprocentowaniem opartym na wskaźniku WIBOR.

Czy firma leasingowa może skutecznie żądać zapłaty zaległych rat, jeżeli umowa nie pozwala jednoznacznie ustalić, jak obliczano ich wysokość?

Sąd oddalił w całości powództwo firmy leasingowej o zapłatę należności wynikających z wypowiedzianej umowy leasingu operacyjnego.

Warto zaznaczyć, że sprawa dotyczyła przedsiębiorcy, a nie konsumenta.

Z dostępnej relacji wynika, że zakwestionowano przejrzystość mechanizmu zmiennego oprocentowania oraz możliwość zweryfikowania wysokości świadczeń.

Zgodnie z opublikowanym opisem sprawy Sąd poddał pod wątpliwość sposób określania zasad naliczania rat leasingowych, a w szczególności:

– brak jednoznacznego określenia daty ustalania wskaźnika WIBOR – zarówno umowa, jak i ogólne warunki umowy leasingu nie wskazywały w sposób wystarczający, z którego dnia należy przyjmować stawkę referencyjną WIBOR 3M na potrzeby aktualizacji oprocentowania;

– brak precyzyjnego określenia marży – dokumentacja nie określała wysokości marży w sposób pozwalający jednoznaczne ustalenie mechanizmu oprocentowania. Samo wskazanie wskaźnika referencyjnego nie było wystarczające dla określenia całkowitej stopy oprocentowania, ponieważ nie wyjaśniało, w jaki sposób ustalana jest jej ostateczna wysokość.

– ogólne odwołanie do metody annuitetowej – sposób ustalania wysokości rat opisano jedynie przez odwołanie się do metody annuitetowej, bez przedstawienia szczegółowych zasad umożliwiających samodzielną weryfikację dokonanych  wyliczeń. W efekcie mogły powstać wątpliwości, czy na podstawie samej dokumentacji umownej możliwe jest odtworzenie sposobu obliczenia i ustalenie wysokości należnego świadczenia.

Dlaczego te braki są istotne?

Samo stosowanie zmiennego oprocentowania nie stanowi niedozwolonej praktyki.

Problem pojawia się wtedy, gdy umowa nie określa dostatecznie jasno, jakie parametry wpływają na wysokość raty, kiedy są aktualizowane i w jaki sposób przekładają się na kwotę należną od leasingobiorcy.

W postępowaniu sądowym istotna może być zatem nie tylko kwestia prawidłowości zastosowania wskaźnika WIBOR, lecz także to, czy strony uzgodniły przejrzysty i możliwy do zweryfikowania mechanizm ustalania wysokości oprocentowania.

W opisanej sprawie argumentacja dotyczyła między innymi możliwości weryfikacji wysokości świadczenia i zasad swobody umów.

Dokładna podstawa prawna rozstrzygnięcia wymaga jednak zapoznania się z pisemnym uzasadnieniem  sądu.

Czy przedsiębiorca może kwestionować raty leasingowe?

Przedsiębiorca może kwestionować wysokość rat leasingowych, ale nie na takich samych zasadach, jak konsument.

Kluczowe jest rozróżnienie między ochroną konsumencką, a ogólnymi zasadami prawa cywilnego.

W przypadku przedsiębiorcy podstawowe znaczenie mogą mieć w szczególności:

– art. 3531 k.c. – granice swobody umów;

– art. 65 k.c. – wykładnia oświadczeń woli i umów;

– art. 354 k.c. – zasady wykonywania zobowiązań;

– art. 6 k.c. – ciężar udowodnienia faktów, z których wywodzi się skutki prawne.

Oczywistym jest, że w zależności od konstrukcji umowy i zgłoszonych zarzutów znaczenie mogą  mieć również inne przepisy.

Leasingodawca dochodzący zapłaty należności jest zobowiązany do wykazania zarówno podstawy prawnej, jak wysokości swojego roszczenia. Leasingobiorca może zatem kwestionować w szczególności sposobu wyliczenia zadłużenia, skuteczności wypowiedzenia umowy czy rozliczenia przedmiotu leasingu.

Należy jednak podkreślić, że nie każda nieścisłość lub luka w dokumentacji umownej prowadzi automatycznie do nieważności umowy bądź zwolnienia leasingobiorcy z obowiązku zapłaty.

Skutek prawny zależy od rodzaju uchybienia, treści całej umowy i materiału dowodowego.

Podsumowanie

Wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku o sygn. akt IV GC 267/24 wyznacza nowy kierunek w sporach o leasing z WIBOR.

Sprawa zwraca uwagę na zagadnienie, które może mieć znaczenie również poza obszarem ochrony konsumenta, a mianowicie na to, czy treść umowy pozwala na jednoznaczne ustalenie wysokości zobowiązania, którego zapłaty domaga się finansujący.

Wniosek płynący z powyższych rozważań jest taki, że w sporach leasingowych szczególnej uwagi wymaga zarówno mechanizm ustalania wysokości rat, jak i sposób rozliczenia umowy po jej wypowiedzeniu.

Nie ma natomiast podstaw, aby twierdzić, że wszystkie umowy leasingowe oparte na WIBOR są nieważne, albo że przedsiębiorcy mogą automatycznie odzyskać zapłacone raty.

Kancelaria Szolajski Legal Group chętnie pomaga kredytobiorcom i przedsiębiorcom w sporach sądowych dotyczących kredytów złotówkowych  i umów leasingowych opartych o wskaźnik WIBOR. 

Zapraszamy do kontaktu.

Kolejna wygrana Frankowiczów z kredytem spłaconym!

Kolejna wygrana Frankowiczów z kredytem spłaconym!

Czy całkowita spłata kredytu frankowego zamyka drogę do dochodzenia roszczeń od banku? Zdecydowanie nie! Potwierdza to kolejny sukces Kancelarii Szolajski Legal Group. Tym razem sprawa dotyczyła kredytu hipotecznego denominowanego w CHF, który został spłacony już w 2010 roku. Mimo upływu 15 lat nasi Klienci skutecznie dochodzili swoich praw przed sądem!

3 grudnia 2025 roku Sąd Okręgowy w Płocku, I Wydział Cywilny, wydał korzystny dla naszych Klientów wyrok w sprawie przeciwko Santander Bank Polska S.A. (obecnie: Erste Bank Polska S.A.) (sygn. akt I C 3166/24).

Sąd przesłankowo uznał umowę kredytową za nieważną i zasądził na rzecz naszych Klientów łącznie 156 774,69 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.

To kolejny przykład na to, że nawet po całkowitej spłacie kredytu frankowego warto przeanalizować swoją umowę i sprawdzić, czy istnieją podstawy do wystąpienia przeciwko bankowi.

Kredyt frankowy – najważniejsze informacje o sprawie

Nasi Klienci zawarli umowę kredytu hipotecznego z Santander Bank Polska Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie, którego następcą prawnym jest Erste Bank Polska S.A. Najważniejsze parametry kredytu przedstawiały się następująco:

  • Kwota kredytu: 396 000 zł
  • Okres kredytowania: 17 lat
  • Waluta indeksacji: CHF
  • Status kredytu: zobowiązanie w całości zostało spłacone

 Kredyt został całkowicie spłacony już 4 sierpnia 2010 roku 

Co istotne, nasi Klienci nie zrezygnowali z możliwości dochodzenia swoich praw tylko dlatego, że zobowiązanie wobec banku zostało uregulowane. Zdecydowali się zakwestionować nieuczciwe postanowienia umowy i wystąpić na drogę sądową. Jak przebiegało postępowanie sądowe?

Postępowanie rozpoczęło się od złożenia pozwu 8 listopada 2024 roku. Następnie Bank sporządził odpowiedź na pozew 7 stycznia 2025 roku.

W dalszym toku sprawy: 

  • 31 stycznia 2025 roku bank złożył oświadczenie o potrąceniu,
  • 7 lutego 2025 roku pozwany bank przedstawił pismo procesowe zawierające zarzut potrącenia.

Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe, analizując dokumenty przedstawione przez obie strony.

Przesłuchanie Frankowiczów i decyzja Sądu

Warto zwrócić uwagę na dynamiczny przebieg postępowania. W sprawie odbyła się tylko jedna rozprawa w dniu 17 listopada 2025 roku.

W jej trakcie Sąd przesłuchał Naszych Klientów, pytając ich o okoliczności zawarcia umowy kredytowej. Następnie odroczył ogłoszenie wyroku. Rozstrzygnięcie zapadło już 3 grudnia 2025 roku. 

Jak orzekł Sąd Okręgowy w Płocku?

Wyrok okazał się korzystny dla Naszych Klientów. Sąd zasądził  na ich rzecz kwotę 156.774,69 PLN   wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia  27 sierpnia 2024 roku do dnia zapłaty.

Szczególnie istotne jest to, że Sąd przesłankowo uznał umowę kredytową za nieważną. Oznacza to, że nieważność umowy została uwzględniona przez Sąd jako element oceny zasadności dochodzonych roszczeń , a niekoniecznie jako odrębne rozstrzygnięcie zawarte w sentencji wyroku.

Sprawa nie zakończyła się na ogłoszeniu wyroku.

5 grudnia 2025 roku złożyliśmy wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Uzasadnienie zostało doręczone 8 stycznia 2026 roku.

Bank nie zgodził się z rozstrzygnięciem i 9 marca 2026 roku wniósł apelację. W odpowiedzi na ten środek zaskarżenia, 25 marca 2026 roku, złożyliśmy w imieniu naszych Klientów odpowiedź na apelację.

Czy można pozwać bank po całkowitej spłacie kredytu frankowego?

Wielu konsumentów zakłada, że skoro spłacili już cały kredyt, nie mogą podejmować żadnych dalszych działań wobec banku. Tymczasem całkowita spłata kredytu frankowego nie oznacza automatycznej utraty możliwości dochodzenia roszczeń związanych z zawartą umową.

Jeżeli umowa zawierała niedozwolone postanowienia umowne, w określonych okolicznościach kredytobiorca może dochodzić swoich praw również po zakończeniu spłaty zobowiązania.

Każda sprawa wymaga jednak indywidualnej analizy. Znaczenie ma przede wszystkim:

  • treść zawartej umowy kredytowej;
  • zastosowane w niej mechanizmy przeliczeniowe;
  • historia spłat kredytu;
  • dokumentacja związana z zawarciem i wykonywaniem umowy;
  • okoliczności konkretnej sprawy oraz kwestie związane z terminami dochodzenia roszczeń.

Opisana sprawa przeciwko Santander Bank Polska S.A. jest kolejnym przykładem, że również osoby, które wiele lat temu spłaciły kredyt frankowy, mogą mieć podstawy do podjęcia działań prawnych.

Podsumowanie – spłaciłeś kredyt frankowy? Nadal możesz dochodzić swoich praw!

Wyrok Sądu Okręgowego w Płocku to kolejny sukces Kancelarii Szolajski Legal Group w sprawach dotyczących kredytów frankowych.

Nasi Klienci spłacili swój kredyt już w 2010 roku, a mimo to zdecydowali się sprawdzić, czy umowa zawierała niedozwolone postanowienia. W rezultacie Sąd przesłankowo uznał umowę za nieważną i zasądził na ich rzecz 156 774,69 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.

Nie zakładaj, że spłacony kredyt frankowy oznacza koniec możliwości dochodzenia roszczeń!

Jeżeli zawarłeś umowę kredytu hipotecznego denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego, a następnie spłaciłeś całe zobowiązanie, warto przyjrzeć się jej postanowieniom.

Pierwszym krokiem powinno być zgromadzenie dokumentacji kredytowej i skonsultowanie sprawy z profesjonalnym pełnomocnikiem.

Kancelaria Szolajski Legal Group pomaga Frankowiczom w dochodzeniu roszczeń od banków – również osobom, które mają już za sobą całkowitą spłatę kredytu.

Więcej informacji znajdziesz na stronie: www.frankowiczudzialaj.pl

Zapraszamy do kontaktu i analizy Twojej sprawy!