Miesiąc: kwiecień 2026

Nowelizacja rozporządzenia o fundacjach rodzinnych

Posted on by kancelaria

Nowelizacja rozporządzenia o rejestrze fundacji rodzinnych

Obecny model rejestracji fundacji rodzinnych w Polsce jest powszechnie uznawany za niewydolny organizacyjnie i technologicznie. Rejestr prowadzony jest wyłącznie przez jeden sąd – Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, co prowadzi do istotnego przeciążenia systemu.

W odpowiedzi na te problemy, Ministerstwo Sprawiedliwości prowadzi działania legislacyjne na poziomie wykonawczym. Kluczowym elementem jest projekt nowelizacji rozporządzenia w sprawie rejestru fundacji rodzinnych, opublikowany 25 listopada 2025 r. i poddany konsultacjom publicznym. Aktualnie projekt ten znajduje się na etapie procedowania i stanowi realny krok w kierunku modernizacji systemu rejestrowego.

Łatwiejszy dostęp do danych rejestrowych

Warto podkreślić, że projekt ma charakter techniczno-organizacyjny, nie zmienia modelu ustawowego, lecz wprowadza usprawnienia w dostępie do danych rejestrowych. Przewiduje możliwość składania wniosków o odpisy, wyciągi i zaświadczenia w formie elektronicznej oraz uzyskiwania tych dokumentów w postaci cyfrowej.

Ponadto zakłada uruchomienie publicznej wyszukiwarki fundacji rodzinnych oraz udostępnianie treści rejestru na stronie internetowej sądu. Dodatkowo przewidziano możliwość pobierania informacji odpowiadających odpisom bez konieczności tradycyjnego wnioskowania, co ma usprawnić obrót gospodarczy.

Jednocześnie należy jednoznacznie stwierdzić, że projekt nie wprowadza pełnej cyfryzacji procesu rejestracyjnego.

Możliwe włączenie rejestru fundacji do KRS

Równolegle do prac nad rozporządzeniem prowadzone są analizy systemowe dotyczące przyszłości rejestru fundacji rodzinnych. Ministerstwo Sprawiedliwości we współpracy z innymi resortami bada możliwość włączenia rejestru fundacji rodzinnych do Krajowego Rejestru Sądowego. Taki kierunek zmian umożliwiłby pełną elektronizację postępowań, skrócenie czasu rejestracji oraz zwiększenie efektywności systemu.

Podsumowanie

Projekt nowelizacji rozporządzenia jest na zaawansowanym etapie i prawdopodobnie zostanie wdrożony w najbliższym czasie, przynosząc częściową cyfryzację. W 2026 r. nie nastąpi jednak rewolucja rejestracyjna fundacji rodzinnych.

Kancelaria Szołajski Legal Group prowadzi sprawy związane z przeprowadzaniem skutecznie sukcesji w firmach rodzinnych oraz przygotowuje profesjonalnie polskie firmy rodzinne do założenia fundacji rodzinnych.

Zapraszamy do kontaktu.

 

Kolejny wyrok Sądu Apelacyjnego

Posted on by kancelaria

Kolejny wyrok Sądu Apelacyjnego z Raiffeisen Bank

Sąd Apelacyjny w Warszawie, VIII Wydział Cywilny 10 września 2025 r. wydał wyrok w sprawie kredytu frankowego z EFG EUROBANK Ergasias S.A. , aktualnie Raiffeisen Bank International AG z siedzibą w Wiedniu (sygn. akt VIII ACa 1666/25). Nasi Klienci zawarli umowę kredytu na kwotę 980.000 zł na okres 40 lat.

Przebieg sprawy sądowej

Pozew w sprawie złożyliśmy do Sądu 14 czerwca 2021 r., następnie Bank złożył odpowiedź na pozew 19 sierpnia 2021 r. W sprawie odbyła się jedna rozprawa – 29 sierpnia 2022 r., podczas której zostali przesłuchani Frankowicze, nie było dowodu z opinii biegłego sądowego.

Wyrok w sprawie został wydany 28 września 2022 r. (sygn. akt XXVIII C 7147/21). W imieniu Klientów 28 listopada 2022 r. złożyliśmy apelację od wyroku I instancji, natomiast 8 listopada 2022 r. Bank złożył apelację. Odpowiedź na apelację Banku złożyliśmy 30 lipca 2025 r.

Sąd Apelacyjny wydał wyrok 10 września 2025 r., na który złożyliśmy wniosek o uzasadnienie wyroku. 7 października 2025 roku złożyliśmy wniosek o prawomocność.

Jak orzekł Sąd Okręgowy w Warszawie w I instancji?

Sąd Okręgowy w Warszawie, XXVIII Wydział Cywilny ustalił nieważność umowy kredytu. Od Banku na rzecz Frankowiczów Sąd zasądził kwoty 183.242,60 PLN i 118.771,49 CHF, przy czym wykonanie tego świadczenia było uzależnione od jednoczesnej zapłaty przez Powodów na rzecz Pozwanego kwoty 966.108,00 PLN lub zabezpieczenia roszczenia Pozwanego o zwrot tej kwoty.

Ponadto Sąd zasądził od Banku na rzecz Frankowiczów kwotę 11.847 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie tytułem zwrotu kosztów procesu.

Jak orzekł Sąd Apelacyjny w Warszawie w II instancji?

Sąd Apelacyjny zmienił wyrok I instancji w punktach 2 i 3, usuwając zastrzeżenie o jednoczesnej zapłacie lub zabezpieczeniu kwoty 966 108 zł. Zasądził od banku na rzecz kredytobiorców odsetki ustawowe za opóźnienie od kwot 183 242,60 PLN i 118 771,49 CHF za okres od 17 lutego 2021 roku do dnia zapłaty.

Apelację banku Sąd Apelacyjny oddalił w całości. Sąd zasądził od banku na rzecz kredytobiorców 12 250 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia.

Podsumowanie

Wyrok stanowi istotne orzecznictwo w sprawach kredytów frankowych, potwierdzając nieważność umowy i bezwarunkowy obowiązek zwrotu świadczeń przez bank.

Kancelaria Szołajski Legal Group prowadzi sprawy przeciwko Raiffeisen Bank i chętnie pomaga

konsumentom.

Zapraszamy do kontaktu.

 

Ważny wyrok TSUE w sprawie aneksów frankowych

Posted on by kancelaria

Ważny wyrok TSUE w sprawie aneksów frankowych

Już 30 kwietnia 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wyda ważny dla kredytobiorców wyrok w sprawie C-246/25, dotyczący aneksów do umów kredytów złotówkowych. Aneksy te przekształcały kredyty w sposób uzależniający kwotę kredytu i wysokość rat od kursu franka szwajcarskiego (CHF).

Trybunał rozstrzygnie, czy stwierdzając nieważność aneksu, umowa obowiązuje w pierwotnym brzmieniu – jako umowa złotówkowa, czy też nieważność aneksu prowadzi do nieważności całej umowy.

Sprawa C-246/25

Sprawa C246/25 dotyczy pytania prejudycjalnego zadanego przez Sąd Okręgowy w Warszawie i umowy kredytu złotówkowego zawartej w 2007 r., która została przekształcona w 2008 r. poprzez aneks. Na podstawie tego aneksu zadłużenie przeliczono na franki szwajcarskie, a raty przewidziano do spłaty w złotówkach – z zastosowaniem klauzuli przeliczeniowej i kursu banku, przy zmienionej podstawie oprocentowania opartej na wskaźniku 6M LIBOR.

Sąd rozpoznający sprawę stwierdził, że postanowienia aneksu frankowego są niedozwolone i skutkują nieważnością tego aneksu. Wystąpiła wątpliwość, czy mając na uwadze przepisy dyrektywy w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, nieważność aneksu powinna prowadzić do nieważności całej umowy, czy też umowa powinna obowiązywać w swoim pierwotnym, złotówkowym brzmieniu.

Znaczenie wyroku TSUE

Wyrok Trybunału w sprawie C-246/25 będzie miał bardzo duże znaczenie dla wszystkich, którzy podpisali aneksy przekształcające kredyty złotówkowe w kredyty waloryzowane kursem franka szwajcarskiego. Jeżeli sąd krajowy rozpoznający sprawę orzekłby, że nieważny jest sam aneks, wiązałoby się to z koniecznością rozliczenia kwot uiszczonych na podstawie aneksu. Jeżeli jednak sąd stwierdziłby, że wobec nieważności aneksu nieważna jest cała umowa, wówczas na banku ciążyłby obowiązek zwrotu wszystkich kwot wpłaconych do banku od dnia podpisania umowy. Jednocześnie, co do zasady, bank miałby roszczenie o zwrot udostępnionego kapitału.

Stoimy na stanowisku, że jeśli konsument podpisał zaoferowany mu przez bank aneks frankowy, zawierający postanowienia niezgodne z prawem, to mając na uwadze dyrektywę chroniącą prawa konsumenta, skutkiem późniejszego ustalenia nieważności takiego aneksu powinno być unieważnienie całej umowy. Aneks z klauzulami abuzywnymi prowadzi do tak poważnych zmian w umowie, że nie powinno się wracać do jej poprzedniego brzmienia, lecz należy przyjąć, że wobec nieważności umowy od samego początku, wszystkie kwoty uiszczone na jej podstawie były świadczeniem nienależnymi i podlegają zwrotowi.

Warto też spojrzeć na problem aneksów frankowych z trochę z innej perspektywy niż wynika to bezpośrednio z treści pytania prejudycjalnego. Pytanie warszawskiego sądu skupia się bowiem na nieważności samego aneksu i konsekwencji ustalenia tej nieważności dla całej umowy. Tymczasem niezależnie od wadliwości postanowień aneksu frankowego można badać pod kątem naruszenia praw konsumenta również samą umowę złotówkową ze zmiennym oprocentowaniem opartym na wskaźniku WIBOR, co potwierdza wyrok TSUE w sprawie C-471/24 z 12 lutego 2026 r. Również w tym przypadku skutkiem takich naruszeń może być nieważność umowy.

Posumowanie

Należy spodziewać się, że 30 kwietnia 2026 r. TSUE wyda korzystny dla kredytobiorców wyrok potwierdzający, że nieważność aneksu frankowego prowadzi do nieważności całej umowy.

Kancelaria Szołajski Legal Group od lat wspiera kredytobiorców w dochodzeniu swoich praw przed sądami i odzyskaniu pieniędzy od banków. Prowadzimy sprawy dotyczące zarówno kredytów waloryzowanych kursami walut obcym, jak i kredytów złotówkowych.

Zapraszamy do kontaktu!

W sądach ponad 5000 pozwów WIBORowych

Posted on by kancelaria

W sądach ponad 5000 pozwów WIBORowych

Według stanu na drugą połowę 2025 roku w sądach krajowych złożono ponad 5000 pozwów dotyczących umów kredytu zawierających w swojej treści odwołania do wskaźnika WIBOR. Oznacza to wyraźny wzrost liczby spraw sądowych i coraz większą świadomość konsumentów.

W orzecznictwie sądów krajowych zaczyna się kształtować prokonsumencka linia obejmująca możliwość eliminacji wskaźnika WIBOR z umowy, czy też  unieważnianie umów kredytowych.

Sądy coraz częściej kwestionują sposób ustalania WIBOR, analizują obowiązki informacyjne banków oraz dopuszczają zabezpieczenia polegające na „zamrożeniu” WIBOR i spłatę rat kredytu w trakcie procesu wyłącznie w oparciu o stałą marżę.

Niewłaściwy sposób „sprzedaży” WIBOR

Niewątpliwie kluczowy wpływ miał wyrok TSUE w sprawie C-471/24, który jednoznacznie potwierdził, że sądy krajowe mogą badać klauzule zmiennego oprocentowania. Tym samym otworzył drogę do kontroli WIBOR pod kątem abuzywności i oceny przejrzystości mechanizmu ustalania oprocentowania.

Zatem nie sam WIBOR, ale sposób jego „sprzedania” jest osią sporu.

Główną podstawą roszczeń w pozwach są argumenty dotyczące braku rzetelnej informacji o wskaźniku WIBOR, niewłaściwe poinformowanie o ryzyku zmiennej stopy procentowej oraz nieprzejrzystość mechanizmu oprocentowania.

Prokonsumenckie wyroki w sądach

Coraz częstszą praktyką sądową są zabezpieczenia roszczeń, które stanowią ochronę konsumenta przed wysokimi ratami i polegają na zawieszeniu stosowania WIBOR w trakcie procesu, ze spłatą rat opartą tylko na podstawie marży banku.

Potwierdzeniem są m.in. prawomocne postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 29 października 2025 r. oraz postanowienie Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 23 lutego 2026 r. (sygn. akt II C 334/26).

Wprawdzie prokonsumenckie wyroki WIBOR nie są jeszcze szeroko nagłaśniane i pozostają nadal w cieniu spraw frankowych, ale mimo to trend jest rosnący.

Przykładem potwierdzającym nową linię krajowej judykatury są: wyrok Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim z 10 kwietnia 2025 r. (sygn. akt I C 529/24), wyrok Sadu Rejonowego w Cieszynie z 8 sierpnia 2025 r. (sygn. akt I C 523/25), wyrok Sądu Rejonowego w Koninie z 23 października 2025 r. (sygn. akt V GC 659/22), wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z 20 listopada 2025 r. (sygn. akt I C 1283/24), czy wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z 16 lutego 2026 r., wydany tuż wyroku TSUE.

Podsumowanie

Z analizy wybranych orzeczeń wynika, że zarówno WIBOR jak i sposób informowania o nim budzą poważne wątpliwości. Sądy coraz lepiej rozumieją mechanizm wskaźnika i jego wpływ na wysokość rat. Rośnie znaczenie standardów informacyjnych wobec konsumenta, a prokonsumenckie wyroki stają się trendem rosnącym w sądach krajowych.

Kancelaria Szołajski Legal Group aktywnie wspiera kredytobiorców złotówkowych i regularnie monitoruje aktualne orzecznictwo sądowe w sprawach umów kredytowych, w których znajdują się postanowienia wprowadzające do umowy wskaźnik WIBOR.

Jeżeli masz kredyt złotówkowy, wyślij swoją umowę kredytu do bezpłatnej weryfikacji

i działaj!

Zapraszamy do kontaktu.

 

Kolejna prawomocna wygrana naszych Klientów

Posted on by kancelaria

Kolejna prawomocna wygrana naszych Klientów z PKO Bank Polski S.A.

Nieważność umowy kredytu frankowego orzekł 14 marca 2023 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie III Wydział Cywilny (sygn. akt III C 354/21). Kwota kredytu, udzielonego przez Powszechną Kasę Oszczędności Bank Polski S.A. wynosiła 197.872,87 CHF, natomiast okres spłaty to 360 miesięcy.

Przebieg sprawy sądowej

Pozew w sprawie złożyliśmy do Sądu 2 marca 2021 r., następnie Bank złożył odpowiedź na pozew 10 maja 2021 r. W imieniu Klientów złożyliśmy replikę 12 lipca 2021 r., następnie Bank złożył odpowiedź na replikę 23 sierpnia 2021 r.

W sprawie odbyła się tylko jedna rozprawa – 14 marca 2023 r., na której Sąd przesłuchał Frankowiczów oraz wydał wyrok w I instancji. Od wyroku I instancji zarówno pozwany Bank jak i Powodowie złożyli apelację 4 maja 2023 r.

W imieniu Klientów złożyliśmy odpowiedź na apelację Banku 1 marca 2024 r., a następnie wniosek o zabezpieczenie roszczenia 4 kwietnia 2025 r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie V Wydział Cywilny wydał wyrok 3 września 2025 r. w sprawie o sygn. akt V ACa 702/23. Następnie złożyliśmy wniosek o uzasadnienie wyroku II instancji. Porozumienie kompensacyjne pomiędzy stronami zostało zawarte 3 grudnia 2025 r.

Jak orzekł Sąd Okręgowy w I instancji?

Sąd ustalił, że umowa kredytu hipotecznego zawarta przez Naszych Klientów, jest nieważna w całości.

Od banku na rzecz Frankowiczów Sąd zasądził kwotę w wysokości 72144,44 PLN oraz kwotę 66545,78 CHF, przy czym wykonanie tego świadczenia będzie uzależnione od jednoczesnej zapłaty przez powoda na rzecz pozwanego kwoty 478 908,66 PLN lub zabezpieczenia roszczenia pozwanego o zwrot tej kwoty. Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie.

Dodatkowo Sąd zasądził od banku na rzecz Frankowiczów zwrot kosztów procesu w całości tj. 11 847 PLN.

Jak orzekł Sąd Apelacyjny w II instancji?

Sąd Apelacyjny m.in. zmienił zaskarżony wyrok w części tj.

– w pkt 2 wyeliminował zastrzeżenie, iż wykonanie świadczenia będzie uzależnione od jednoczesnego zaofiarowania zapłaty przez powoda na rzecz pozwanego kwoty 478 908,66 PLN lub zabezpieczenia roszczenia tej kwoty.

– w pkt 3 zasądził od pozwanego na rzecz powoda ustawowe odsetki za opóźnienie od kwoty 71 665,44 PLN od 14 listopada 2020 r. do dnia zapłaty oraz od kwoty 479 PLN od 14 kwietnia 2021 r. do dnia zapłaty i 66 545,78 CHF od 14 listopada 2020 r. do dnia zapłaty.

Sąd oddalił apelację powoda w pozostałej części. Ponadto Sąd oddalił apelację pozwanego.

Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 9.200 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o kosztach procesu do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

Podsumowanie

Umowy zawierane z Powszechną Kasą Oszczędności Bank Polski S.A. są obarczone wadliwym charakterem i dlatego podlegają unieważnieniu. Dowiedz się więcej na www.frankowiczudzialaj.pl

Kancelaria Szołajski Legal Group prowadzi sprawy przeciwko PKO Bank Polski S.A. i chętnie pomaga konsumentom.

Zapraszamy do kontaktu.

 

Kolejny wyrok TSUE

Posted on by kancelaria

Kolejny wyrok TSUE wzmocni pozycję kredytobiorców złotówkowych

Sankcja kredytu darmowego to ważna ochrona dla konsumentów przed nieuczciwymi praktykami banków. Dotyczy kredytów do 255 550 zł i obowiązuje, gdy bank naruszy obowiązki z Ustawy o kredycie konsumenckim. Zastosowanie sankcji kredytu darmowego powoduje, że kredytobiorca zwraca tylko faktycznie wypłaconą kwotę – bez odsetek i dodatkowych kosztów.

Sprawa C-744/24 – co nas czeka 23 kwietnia?

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) 23 kwietnia 2026 r. ogłosi ważny wyrok, odpowiadając na pytania prejudycjalne Sądu Rejonowego we Włodawie (z drugiej połowy 2024 r.). Sądy krajowe zadają takie pytania, by wyjaśnić unijne dyrektywy wdrożone w polskiej Ustawie o kredycie konsumenckim.

Wykładnia Trybunału ma kluczowe znaczenie w sporach sądowych między kredytobiorcami i bankami. Orzeczenia TSUE wpływają nie tylko na treść wyroków w sprawach, w których zadano konkretne pytania prejudycjalne, ale też na inne wyroki w polskich sądach, we wszystkich podobnych sprawach.

Sąd Rejonowy we Włodawie zadał TSUE dwa pytania. Pierwsze dotyczy tego, czy banki mogą oprocentować nie tylko wypłacony kapitał, ale również pozaodsetkowe koszty kredytu, takie jak prowizje czy ubezpieczenia? Drugie pytanie dotyczy tego, czy wskazywanie kredytobiorcom wartości skapitalizowanych odsetek bez wyraźnego poinformowania ich, że zostały one policzone także od pozaodsetkowych kosztów kredytu jest zgodne z prawem UE.

Należy się spodziewać, że wyrok Trybunału wzmocni pozycję konsumentów w sporach z bankami i ułatwi im skorzystanie z sankcji kredytu darmowego, a tym samym uwolnienie się od wysokich rat kredytu.

Podsumowanie

Przypomnijmy wyrok TSUE z 13 lutego 2025 r. (sprawa C-472/23), w którym Trybunał wskazał, że bank, nie podając jasnych informacji o zakresie zobowiązania, naraża się na sankcję kredytu darmowego. Tym razem TSUE prawdopodobnie potępi „oprocentowywanie” okołokredytowych kosztów, chroniąc kredytobiorców przed nieuczciwymi praktykami. Ten wyrok znacząco wpłynie na ocenę bankowych umów przez polskie sądy.

Kancelaria Szołajski Legal Group wspiera kredytobiorców w sporach z bankami.

Zapraszamy do kontaktu!

Kolejna wygrana naszych Klientów

Posted on by kancelaria

Kolejna wygrana naszych Klientów z Santander Bank Polska S.A.

Wyrok w sprawie frankowej wydał 29 sierpnia 2025 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, III Wydział Cywilny (sygn. akt. III C 3665/24).

Nasi Klienci zawarli umowę kredytu hipotecznego w 2005 r. z Kredyt Bank S.A. aktualnie Santander Bank Polska S.A. z/s w Warszawie. Kwota udzielonego kredytu wynosiła 68.200,00 PLN nominowana do waluty CHF, natomiast okres spłaty to 180 miesięcy.

Przebieg sprawy sądowej

Pozew w sprawie złożyliśmy do Sądu 28 kwietnia 2023 r., następnie Bank złożył odpowiedź na pozew 5 kwietnia 2024 r. Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie złożonych przez obie strony dokumentów.

W sprawie odbyły się dwie rozprawy, pierwsza – 8 sierpnia 2025 r. – na której Sąd przesłuchał Frankowiczów, druga 29 sierpnia 2025 r. W tym samym dniu Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie III Wydział Cywilny wydał wyrok (sygn. akt. III C 3665/24).

Wniosek o uzasadnienie wyroku został złożony 3 września 2025 r. Bank wniósł apelację 2 października 2025 r.

Jak orzekł Sąd Okręgowy?

Sąd przesłankowo ustalił nieważność umowy. Na rzecz Frankowiczów Sąd – uwzględniając wzajemne rozliczenia – zasądził łącznie 8680,84 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwot:

  1. a) 66.627,13 PLN i 9009, 84 CHF każdorazowo od 24 listopada 2022 r. do 10 czerwca 2024 r.
  2. b) 8680,84 CHF od 11 czerwca 2024 r. do dnia zapłaty.

W pozostałym zakresie Sąd oddalił powództwo o zapłatę. Zniósł także wzajemnie koszty procesu pomiędzy jego stronami.

Wnioski

Umowy zawierane z Santander Bank Polska S.A. są obarczone wadliwym charakterem, gdyż zawierają klauzule abuzywne i dlatego podlegają unieważnieniu. Dowiedz się więcej na www.frankowiczudzialaj.pl

Kancelaria Szołajski Legal Group prowadzi sprawy przeciwko Santander Bank Polska S.A. i chętnie pomaga konsumentom.

Zapraszamy do kontaktu.

 

Zwrot ubezpieczeń związanych z kredytem

Posted on by kancelaria

Zwrot ubezpieczeń związanych z kredytem – nadchodzi przełomowa opinia Rzecznika Generalnego TSUE!

Z doświadczeń setek naszych klientów, którzy na przestrzeni lat zawarli z bankami umowy kredytu waloryzowanego kursem waluty obcej wynika, że banki niemalże zawsze wymuszały na Frankowiczach obowiązek ustanowienia dodatkowych zabezpieczeń w formie ubezpieczeń. Bez ich zawarcia, udzielenie kredytu zwykle byłoby niemożliwe.

Ubezpieczenia w umowach kredytu

Co do zasady, wyróżniamy dwa rodzaje zabezpieczeń. Z jednej strony są to ubezpieczenia chroniące wprost interes banku, takie jak ubezpieczenie pomostowe, bądź ubezpieczenie niskiego wkładu własnego. W przypadku tych ubezpieczeń – jeżeli sąd unieważnia umowę kredytu – zasadność zwrotu kredytobiorcom uiszczonych tymi tytułami kwot wydaje się niemal bezdyskusyjna.

Z drugiej strony mamy ubezpieczenia – przykładowo ubezpieczenie nieruchomości oraz ubezpieczenie na życie, które przynajmniej w teorii chronią konsumenta. W przypadku tych ubezpieczeń bywa, że sądy polskie mają wątpliwości – czy, jeśli unieważniają umowę, należny jest również zwrot kwot uiszczonych na tej podstawie? Przecież kredytobiorca w trakcie trwania umowy korzystał z ochrony ubezpieczeniowej.

Jednocześnie warto ponownie podkreślić, że uiszczenie składek było zazwyczaj warunkiem obligatoryjnym – bez nich bank nie podpisałby umowy z konsumentami. Zestawiając to z faktem, że w przypadku ustalenia nieważności umowy kredytu, odpada podstawa do pobierania kosztów dodatkowych, ubezpieczenia te w naszej ocenie powinny podlegać zwrotowi.

Czego dotyczy sprawa C-23/25?

Sprawa C-23/25 zainicjowana pytaniami prejudycjalnymi Sądu Okręgowego w Warszawie, może stać się kolejnym kamieniem milowym dla kredytobiorców w sporach z bankami. Przedmiotem oceny TSUE jest bowiem kwestia zwrotu na rzecz klientów kosztów ubezpieczeń – m.in. niskiego wkładu własnego, na życie czy nieruchomości – w sytuacji, gdy umowa kredytu została uznana za nieważną.

Pytania prejudycjalne, skierowane w tej sprawie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, skupiają się na analizie zgodności praktyk polskich sądów z dyrektywą 93/13/EWG, dotyczącą nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich. Kluczowym problemem jest rozstrzygnięcie, czy po unieważnieniu umowy kredytowej bank ma obowiązek zwrócić kredytobiorcy wszystkie wpłacone składki ubezpieczeniowe.

Już 16 kwietnia 2026 r. Rzecznik Generalny TSUE wyda opinię w przedmiocie pytań skierowanych do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Choć opinia ta nie jest formalnie wiążąca, zazwyczaj wyznacza odpowiedni kierunek ostatecznego orzeczenia. Rzecznik Generalny interpretuje przepisy i przedstawia odpowiednie argumenty, co później może znacząco wpłynąć na wyrok Trybunału.

Dlaczego opinia Rzecznika Generalnego jest istotna?

Zwykle wyroki TSUE podążają za opinią Rzecznika Generalnego. To właśnie dlatego, zdanie Rzecznika z 16 kwietnia będzie tak ważne.

Korzystna dla kredytobiorców opinia będzie dobrym prognostykiem przed orzeczeniem TSUE w tej sprawie. Jeżeli Rzecznik Generalny potwierdzi tezę, iż banki powinny zwrócić koszty składek ubezpieczeniowych, realnie otworzy to jeszcze szerzej drzwi i będzie ważnym argumentem dla tysięcy kredytobiorców do dochodzenia dodatkowych roszczeń, w wysokości od kilku do często nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych.

Podsumowanie

Stoimy na stanowisku, że w przypadku unieważnienia umowy kredytu frankowego, również obligatoryjne ubezpieczenia, zawierane w momencie podpisywania umowy kredytu, powinny podlegać zwrotowi. Z niecierpliwością czekamy na stanowisko Rzecznika Generalnego TSUE, które wyznaczy kierunek rozwiązania tej spornej kwestii. Pozytywna opinia Rzecznika będzie bardzo korzystna dla kredytobiorców frankowych.

Kancelaria Szołajski Legal Group od lat pomaga kredytobiorcom frankowym w dochodzeniu swoich praw przed sądami. Na bieżąco monitorujemy orzecznictwo polskich sądów i wskazania Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, aby jak najlepiej wspierać naszych Klientów. Dowiedz się więcej na frankowiczudzialaj.pl

Zapraszamy do kontaktu.