Miesiąc: sierpień 2026

Opinia Rzecznika Generalnego

Posted on by kancelaria

Opinia Rzecznika Generalnego z 11 czerwca 2026 roku

Opinia Rzecznika Generalnego z 11 czerwca 2026 roku w sprawie C-831/24 stanowi istotną zapowiedź do przyszłego wyroku TSUE, choć formalnie nie wiąże Trybunału. 

W sprawie zadanej przez Sąd Rejonowy w Białymstoku, Rzecznik odniósł się do kluczowych zagadnień dotyczących sankcji kredytu darmowego.

  1. Czy sąd ma obowiązek z urzędu badać wszystkie możliwe podstawy do zastosowania sankcji kredytu darmowego?

Zgodnie z opinią Rzecznika sąd rozpoznający sprawę dotyczącą SKD zobowiązany jest samodzielnie zbadać wszystkie okoliczności, które mogą stanowić podstawę do zastosowania tej sankcji, w związku z naruszeniem przez bank obowiązków informacyjnych. Oznacza to, że niezależnie od tego, jakie uchybienia wskazał konsument w oświadczeniu o skorzystaniu z SKD, sąd powinien z urzędu szukać wszystkich naruszeń, których dopuścił się bank.

Tym samym Rzecznik potwierdził, że obowiązek ustalenia, czy w konkretnej sprawie zachodzą podstawy do skorzystania z SKD, spoczywa na sądzie.

  1. Czy opis procedury wcześniejszej spłaty kredytu musi być szczegółowy? Jakie informacje powinien przekazać bank?

Rzecznik uznał, że informacje przekazywane konsumentowi powinny umożliwiać mu realną ocenę skutków ekonomicznych wcześniejszej spłaty.

Bank powinien w szczególności jasno wyjaśnić sposób obliczania obniżki całkowitego kosztu kredytu, wskazać koszty podlegające proporcjonalnemu obniżeniu oraz metodę, według której nastąpi rozliczenie, a także ewentualne warunki lub ograniczenia wynikające z przepisów.

Zatem informacje nie mogą być wyłącznie formalne, ani odsyłać konsumenta do samodzielnego interpretowania przepisów prawa. Muszą być jasne, zrozumiałe i pozwalać przeciętnemu konsumentowi ocenić swoje prawa.

  1. Czy każde naruszenie obowiązku informacyjnego powinno automatycznie prowadzić do sankcji kredytu darmowego?

W tym przypadku Rzecznik nie opowiedział się za automatycznym stosowaniem sankcji kredytu darmowego w każdym przypadku. 

Wskazał, że art. 23 dyrektywy 2008/48 wymaga, aby sankcje były skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Podsumowanie

Opinia Rzecznika Generalnego z 11 czerwca 2026 roku nie jest wyrokiem, ale ma charakter pomocniczy i wskazuje kierunek dla orzeczenia TSUE.

Zgodnie z opinią Rzecznika unijna dyrektywa nakłada na sądy krajowe obowiązek badania całej umowy z urzędu pod kątem nieprawidłowości, a nie tylko ograniczania się do błędów wskazanych przez kredytobiorcę.

Kolejna wygrana naszych Klientów 

Posted on by Zuzanna

Kolejna wygrana naszych Klientów 

28 października 2025 roku Sąd Okręgowy w Gdańsku XV Wydział Cywilny wydał wyrok (sygn. akt. XV C 2545/24) w sprawie umowy kredytu mieszkaniowego hipotecznego z 2004 roku, zawartej z BPH S.A. (aktualnie Bankiem Polska Kasa Opieki Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie). 

Kredytu denominowanego udzielono na kwotę 180.600 CHF, na okres 240 miesięcy.

Przebieg sprawy sądowej

Pozew przygotowany przez kancelarię SLG trafił do Sądu 5 lipca 2024 roku, Bank złożył odpowiedź na pozew 16 września 2024 roku.

Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie złożonych przez obie strony dokumentów.

W sprawie odbyła się tylko jedna rozprawa, podczas której Sąd przesłuchał Frankowiczów. Nie przeprowadzono dowodu z opinii biegłego.

Po wydaniu wyroku przez Sąd Okręgowy w Gdańsku XV Wydział Cywilny, 27 kwietnia 2026 roku Bank wniósł apelację, na którą kancelaria odpowiedziała 2 lipca 2026 roku.

Jak orzekł Sąd Okręgowy w Gdańsku?

Sąd zasądził od banku na rzecz Frankowiczów kwotę w wysokości 426.175 PLN oraz kwotę 89.532 CHF wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za okres od dnia 3 kwietnia 2024 roku do dnia zapłaty.

Szczegółowe wyliczenie kosztów postępowania Sąd pozostawił referendarzowi sądowemu po uprawomocnieniu się orzeczenia.

Warto podkreślić, że w przypadku kredytów, które zostały już w całości spłacone, sądy często uznają, że Frankowicze nie mają interesu prawnego w uzyskaniu wyroku ustalającego nieważność umowy. Stanowisko to nie jest jednak jednolite – w orzecznictwie można znaleźć również wyroki stwierdzające nieważność już wykonanych umów. Naszym zdaniem kwestia spłaty kredytu wpływa jedynie na zmianę zakresu interesu faktycznego, a nie prawnego – ten nadal istnieje, choćby dlatego, że moc wiążącą orzeczenia ma tylko sentencja wyroku.

Wnioski

Umowy zawierane z Bankiem Polska Kasa Opieki S.A. są obarczone wadami prawnymi, gdyż zawierają klauzule abuzywne i dlatego podlegają unieważnieniu. 

Dowiedz się więcej na www.frankowiczudzialaj.pl 

Kancelaria Szolajski Legal Group prowadzi sprawy przeciwko Polskiej Kasie Opieki S.A. chętnie pomaga konsumentom. 

Zapraszamy do kontaktu.

Audyt fundacji rodzinnej w Polsce

Posted on by kancelaria

Audyt fundacji rodzinnej w Polsce

Zgodnie z ustawą o fundacji rodzinnej, obowiązującą od maja 2023 roku, każda fundacja rodzinna, bez wyjątku, podlega obowiązkowemu audytowi przeprowadzanemu co najmniej raz na cztery lata.

Obowiązek ten wynika z art. 77 ustawy i ma na celu zapewnianie zgodności działalności fundacji z przepisami prawa, jej statutowymi celami oraz zasadami prawidłowego zarządzania majątkiem.

Zakres audytu jest szeroki i obejmuje ocenę prawidłowości, rzetelności oraz zgodności z prawem i celem działania fundacji, a także poprawności prowadzonej dokumentacji.

Audyt w szczególności dotyczy zarzadzania aktywami fundacji, zaciągania i wykonywania zobowiązań cywilnoprawnych oraz handlowych, realizacji zobowiązań publicznoprawnych, w tym podatkowych, a także – w przypadkach wynikających z ustawy o rachunkowości – badania sprawozdania finansowego.

Ze względu na fakt, że przepisy o fundacjach rodzinnych obowiązują w Polsce dopiero 3 lata, nie wykształciła się jeszcze jednolita praktyka przeprowadzania tego rodzaju audytu.

W opinii Polskiej Izby Biegłych Rewidentów zasadne jest opracowanie wspólnych wytycznych dla biegłych rewidentów, adwokatów, radców prawnych oraz doradców podatkowych uczestniczących w audycie fundacji rodzinnej. Pozwoliłoby to ujednolicić sposób przeprowadzania tego procesu oraz zwiększyć pewność prawną, zarówno fundatorów, jak i beneficjentów.

W dyskusji nad dalszym rozwojem przepisów wskazuje się również na potrzebę zmian legislacyjnych.

Rozważane jest wprowadzenie możliwości przeprowadzania audytu na wniosek beneficjenta, umożliwienie w uzasadnionych przypadkach ograniczenia audytu do wybranych obszarów, określonych w ustawie oraz ustanowienie sankcji za nieprzeprowadzenie obowiązkowego audytu. 

Przepisy rozdziału 9 ustawy dotyczące audytu są oceniane jako nieprecyzyjne i rodzą liczne wątpliwości interpretacyjne – zarówno w zakresie przebiegu audytu, jaki jego rezultatu.

Z tego względu w praktyce przyjmuje się, że audyt powinien kończyć się sporządzeniem raportu audytowego, zawierającego ocenę każdego z obszarów objętych badaniem, opis stwierdzonych nieprawidłowości oraz rekomendacje dotyczące sposobu ich usunięcia.

Po zakończeniu audytu zarząd fundacji rodzinnej ma obowiązek przedstawić raport radzie nadzorczej, a jeśli rada nie została ustanowiona, zgromadzeniu beneficjentów.

Raport stanowi podstawę do podjęcia działań naprawczych oraz doskonalenia systemu zarządzania i nadzoru nad fundacją rodzinną.

Podsumowanie

Każda fundacja rodzinna w Polsce podlega obowiązkowemu audytowi, przeprowadzanemu co najmniej raz na cztery lata.

Kancelaria Szołajski Legal Group prowadzi sprawy związane z przeprowadzaniem skutecznie sukcesji w firmach rodzinnych oraz przygotowuje profesjonalnie polskie firmy rodzinne do założenia fundacji rodzinnych.

Zapraszamy do kontaktu.

Nasza kolejna wygrana z BPH S.A.

Posted on by kancelaria

Nasza kolejna wygrana z BPH S.A.

28 października 2025 roku Sąd Okręgowy w Katowicach, II Wydział  Cywilny, orzekł nieważność umowy kredytu hipotecznego zawartej z GE Money Bankiem S.A. z siedzibą w Gdańsku, którego następcą prawnym jest BPH S.A. z siedzibą w Gdańsku (sygn. akt II C 561/25).

Nasi Klienci zawarli umowę kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF z GE Money Bank S.A. w  2006 roku na kwotę 200.000 PLN na okres 360 miesięcy.

Przebieg sprawy sądowej

Pozew w sprawie złożyliśmy do Sądu 1 czerwca 2023  roku, następnie Bank złożył odpowiedź na pozew.

Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie złożonych przez obie strony dokumentów.

W sprawie odbyła się  tylko jedna rozprawa, w dniu 21 października 2025 roku w Katowicach, na której Sąd przesłuchał Frankowiczów, bez uczestnictwa biegłego.

Następnie Sąd zamknął rozprawę i odroczył ogłoszenie wyroku do 28 października 2025 roku.

Jak orzekł Sąd Okręgowy w Katowicach?

Sąd ustalił, że umowa kredytu hipotecznego zawarta z GE Money Bank S.A. w 2006 roku jest nieważna. W związku z tym zasądził od banku na rzecz Frankowiczów łącznie kwotę 206.969,55 PLN  wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 6 grudnia 2022 roku do dnia zapłaty.

Ponadto Sąd zasądził od Banku na rzecz Frankowiczów kwotę 11.834,00 PLN tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

 Wnioski

Umowy kredytowe zawierane z BPH S.A. posiadają wady prawne, gdyż zawierają klauzule abuzywne i dlatego podlegają unieważnieniu.

Dowiedz się więcej na www.frankowiczudzialaj.pl  

Kancelaria Szolajski Legal Group prowadzi sprawy przeciwko GE Money Bank, którego następcą prawnym jest BPH z/s w Gdańsku i chętnie pomaga konsumentom dochodzić swoich praw i wygrywać z bankami.

Zapraszamy do kontaktu.



Przełomowy wyrok TSUE 

Posted on by kancelaria

Przełomowy wyrok TSUE 

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyrok z 2 lipca 2026 roku w sprawach C-261/25 i C-262/25 zajął istotne stanowisko w kwestii przedawnienia roszczeń banków po stwierdzeniu nieważności umów kredytów frankowych zawierających klauzule niedozwolone.

TSUE uznał, że termin przedawnienia roszczenia banku o zwrot wypłaconego kapitału należy liczyć od momentu, w którym konsument zakwestionował uczciwość umowy kredytu.

Oznacza to, że bank nie może dowolnie odwlekać dochodzenia swoich roszczeń i oczekiwać na ostateczne zakończenie wieloletniego procesu sądowego.

Wyrok ten powinien wywrzeć bezpośredni wpływ na orzecznictwo polskich sądów. 

W praktyce oznacza to stosowanie wobec banków takich samych zasad przedawnienia, jakie obowiązują wszystkich innych uczestników obrotu prawnego.

Tym samym brak przedawnienia roszczenia banku nie powinien być traktowany jako reguła, lecz każdorazowo oceniany zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi biegu terminu przedawnienia.

Sprawy C-261/25 i C-262/25 dotyczyły właśnie przedawnienia roszczeń banków o zwrot kapitału kredytów denominowanych lub indeksowanych do CHF po stwierdzeniu nieważności umów z powodu stosowania nieuczciwych postanowień umownych.

Podsumowanie

Wyrok TSUE z dnia 2 lipca 2026 roku stanowi korzystne rozstrzygnięcie dla Frankowiczów w kwestii przedawnienia roszczeń banków po stwierdzeniu nieważności umowy kredytowej frankowej, zawierającej klauzule niedozwolone. 

Wzmacnia pewność prawa, zapewnia zachowanie równowagi między stronami stosunku prawnego, pozostaje zgodny z poziomem ochrony konsumentów wynikającym z dyrektywy 93/13 oraz zapobiega sytuacjom, w których banki mogłyby celowo zwlekać z dochodzeniem swoich roszczeń w oczekiwaniu na zakończenie postępowania sądowego.

Świadomy kredytobiorca kredytu frankowego powinien starannie przygotować się do sporu z bankiem na drodze sądowej, tak aby zakończyła się ona korzystnym wyrokiem stwierdzającym nieważność umowy kredytowej.

Kancelaria Szołajski Legal Group chętnie pomaga Frankowiczom wygrywać spory sądowe w walce z bankami.  

Zapraszamy do kontaktu.



Wygrana naszych Klientów z mBankiem 

Posted on by kancelaria

Wygrana naszych Klientów z mBankiem 

Nieważność umowy kredytu frankowego orzekł 27 października 2025 r. Sąd Okręgowy  w Warszawie,  XXVIII Wydział Cywilny (sygn. akt XXVIII C 2052/22).

Nasi Klienci zawarli umowę kredytu hipotecznego dla osób fizycznych „mPlan” waloryzowanego kursem CHF w 2008 roku z poprzednikiem prawnym BRE Bankiem Spółka Akcyjna, aktualnie mBankiem SA z/s w Warszawie. 

Kwota udzielonego kredytu indeksowanego wynosiła  200.000,00 PLN, okres spłaty to  360 miesięcy.

Przebieg sprawy sądowej

Pozew w sprawie złożyliśmy do Sądu 18 stycznia 2022  roku, następnie Bank złożył odpowiedź na pozew 25 lutego 2024  roku.

Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie złożonych przez obie strony dokumentów.

Sprawa odbyła się na dwóch posiedzeniach. Wynikiem pierwszego z nich było odroczenie ogłoszenia orzeczenia, zaś drugiego – wydanie orzeczenia w dniu 27 października 2025 roku.

W sprawie nie było świadków ani biegłego.

Jak orzekł Sąd Okręgowy w Warszawie?

Sąd ustalił, że umowa kredytu hipotecznego dla osób fizycznych „mPlan” zawarta w 2008 roku przez Naszych Klientów, jest nieważna.

Sąd zasądził od mBanku S.A. na rzecz Frankowiczów łącznie kwotę 233.858,57  PLN  wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia  28 października 2025 roku do dnia zapłaty.

Ponadto Sąd ustalił, że Bank ponosi koszty procesu w całości, w tym koszty zastępstwa jednego pełnomocnika procesowego według stawki minimalnej, pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu.

Wnioski

Umowy zawierane z mBankiem są obarczone wadami prawnymi, gdyż zawierają klauzule abuzywne i dlatego podlegają unieważnieniu. 

Dowiedz się więcej na www.frankowiczudzialaj.pl  

Kancelaria Szolajski Legal Group prowadzi sprawy frankowe przeciwko mBank i chętnie pomaga konsumentom wygrywać w sądzie. 

Zapraszamy do kontaktu.

 

Analiza pierwszego półrocza w sprawach WIBOR

Posted on by kancelaria

Analiza pierwszego półrocza 2026 w sprawach WIBOR

Pierwsze półrocze 2026 roku można uznać za okres wyraźnego przyspieszenia sporów dotyczących kredytów opartych o wskaźnik WIBOR.

Coraz większa liczba kredytobiorców decyduje się na dochodzenie swoich praw przed sądami, a orzecznictwo stopniowo ewoluuje w kierunku szerszej ochrony konsumentów. Choć nadal znaczna część postępowań znajduje się na wczesnym etapie, można dostrzec zmiany zarówno w dynamice składanych pozwów, jak i w sposobie oceny tych spraw przez sądy krajowe.

Niewątpliwie istotnym momentem dla rynku był wyrok TSUE z 12 lutego 2026 roku w sprawie C-471/24. Orzeczenie nie rozstrzygnęło automatycznie wszystkich sporów dotyczących kredytów WIBOR, jednak wyznaczyło kierunek interpretacyjny dla orzecznictwa krajowego. TSUE bowiem podkreślił znaczenie badania przez sądy krajowe przejrzystości klauzul zmiennego oprocentowania, prawidłowego wykonania obowiązków informacyjnych wobec konsumenta oraz rzeczywistego zakresu ryzyka ekonomicznego, jakie zostało przedstawione kredytobiorcy przed zawarciem umowy.

Wyraźnie można dostrzec stopniową zmianę podejścia sądów krajowych do spraw kredytów WIBOR. Coraz częściej analizowana jest nie tylko sama konstrukcja wskaźnika WIBOR, lecz przede wszystkim sposób, w jaki bank realizował obowiązki informacyjne wobec klienta. Kluczowe znaczenie ma, czy konsument otrzymał jasne, rzetelne i zrozumiałe informacje o mechanizmie ustalania oprocentowania oraz o ryzyku związanym z możliwością istotnego wzrostu rat kredytu. W praktyce oznacza to konieczność indywidualnej oceny każdej umowy i okoliczności jej zawarcia.

Sektor bankowy również dostrzega wzrost ryzyka prawnego i coraz częściej pojawiają się informacje o tworzeniu lub planowaniu dodatkowych rezerw na potencjalne skutki sporów dotyczących kredytów opartych o WIBOR.

Wyraźnie rośnie również świadomość prawna kredytobiorców, coraz więcej z nich rozumie, że skuteczność ewentualnego pozwu zależy od szczegółowej analizy konkretnej umowy dokumentacji kredytowej oraz przebiegu procesu sprzedaży produktu finansowego. Nie każda umowa zawiera identyczne postanowienia, dlatego każda sprawa wymaga indywidualnego badania i oceny.

Z tego względu podstawowym elementem przygotowania do postępowania sądowego powinno być przeprowadzenie kompleksowej analizy dokumentacji kredytowej przez profesjonalną kancelarię posiadającą doświadczenie w sporach bankowych. Niezbędne jest zbadanie treści klauzul dotyczących wskaźnika WIBOR, sposobu określenia zmiennego oprocentowania, zakresu informacji przekazanych konsumentowi przed podpisaniem umowy oraz ocena czy bank wykonał obowiązki informacyjne.

Podsumowanie

Trend obserwowany w pierwszym półroczu 2026 roku wydaje się jednoznaczny – im większa świadomość prawna kredytobiorcy, tym większa liczba kierowanych do sądu pozwów.

Jeżeli obecny kierunek orzecznictwa będzie się utrzymywał, można oczekiwać dalszego wzrostu liczby postepowań oraz stopniowego wykształcania się bardziej jednolitej praktyki sądowej w sprawach dotyczących kredytów opartych o wskaźnik WIBOR. 

Warto zatem dokonać analizy umowy kredytu złotówkowego i podjąć słuszną decyzję o dochodzeniu swoich praw.

Kancelaria Szołajski Legal Group chętnie pomaga kredytobiorcom hipotecznym złotowym wygrywać spory sądowe w walce z bankami.  

Zapraszamy do kontaktu.



Kolejna wygrana naszych Klientów z PKO BP SA

Posted on by kancelaria

Kolejna wygrana naszych Klientów z PKO BP SA

21 października 2025 roku Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, I Wydział Cywilny wydał wyrok (sygn. akt I C 3109/24) w sprawie umowy kredytu mieszkaniowego NORDEA-HABITAT, zawartej w lipcu 2011 roku z Nordea Bank Polska S.A. z/s w Gdyni, którego następcą prawnym jest Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski S.A. z/s w Warszawie. 

Kwota udzielonego kredytu hipotecznego denominowanego wynosiła 351.352,52 CHF, natomiast okres spłaty to 300 miesięcy.

Przebieg sprawy sądowej

Pozew w sprawie złożyliśmy do Sądu 14 listopada 2024 roku, następnie Bank złożył odpowiedź na pozew 27 lutego 2025 roku.

Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie złożonych przez obie strony dokumentów.

W sprawie odbyły się dwie rozprawy: pierwsza w dniu 18 marca 2025 roku, na której Sąd przesłuchał Frankowiczów, bez uczestnictwa biegłego, zaś druga – 21 października 2025 roku. Po zamknięciu rozprawy Sąd wydał wyrok.

Jak orzekł Sąd Okręgowy?

Sąd ustalił, że pomiędzy Frankowiczami a Powszechną Kasą Oszczędności Bankiem Polskim S.A. z siedzibą w Warszawie nie istnieje stosunek prawny, jaki miałby wynikać z umowy o kredyt mieszkaniowy Nordea-Habitat zawartej w 2011 roku pomiędzy Nordea Bank Polska S.A z siedzibą w Gdyni a Naszymi Klientami.

Sąd zasądził od banku na rzecz Frankowiczów łącznie kwotę 34.572,39 PLN oraz kwotę 204.702,92 CHF wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 10 maja 2024 roku do dnia zapłaty.

W pozostałym zakresie Sąd oddalił powództwo.

Sąd zasądził także od banku na rzecz Frankowiczów kwotę 11.834 PLN tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Wnioski

Umowy zawierane z Nordea Bank Polska S.A. (obecnie: PKO BP S.A.) są obarczone wadami prawnymi, gdyż zawierają klauzule abuzywne i dlatego podlegają unieważnieniu. 

Dowiedz się więcej na www.frankowiczudzialaj.pl 

Kancelaria Szolajski Legal Group prowadzi sprawy przeciwko PKO BP SA i chętnie pomaga konsumentom.

Zapraszamy do kontaktu